Żukowo w gminie Samborzec

No bo wynika z tej informacji, że Żuków należał tak jak i obecnie do parafii Samborzec, że jego właścicielami, dziedzicami byli Warsius, to takie no trochę dziwne imię, i Jan, którzy posługiwali się herbem Rawa, czyli inaczej Rawicz, a więc panna na niedźwiedziu jadąca, tak ten herb wygląda. No i do tego drugie zdanie napisał Jan Długosz, dla nas bardzo ważne, że jest tutaj, o tym często wspominamy, unicum predium militare, czyli wyjątkowy, unikatowy folwark rycerski. No i że jest tutaj pięć łanów kmiecych, z których to dziesięcina zarówno snopowa jak i konopna w wysokości siedmiu grzywien jest przeznaczana dla kościoła w Samborcu.

A tymczasem już kilkadziesiąt lat później, bo w XVI wieku, mamy informację o tym, że Żuków jest wsią królewską. No i do końca Rzeczpospolitej, do rozbiorów, był właśnie taką wsią królewską. W związku z tym nie było tutaj dziedzica, tylko wszystko to było w dyspozycji władcy. Czyli prawdopodobnie właśnie, W jakichś okolicznościach związanych z tym, że czy sprzedano, czy zajęto, czy w jakiś sposób przeniesiono się na przykład w nowe miejsce, kariera wtedy tego folwarku się skończyła. Ale jak wspominaliśmy o tych Rawitach, czyli tym Warsiusie i o Janie, ponieważ to imię jest takie dziwne Warsius, to możemy znaleźć je w kilku jeszcze innych miejscach i być może, że chodzi o tego samego Warsiusa,

Chociaż Jan Długosz raczej swoją księgę rozpoczął około roku 1450, no i pisał aż do śmierci, czyli do 1480. To jest więc ta druga połowa XV wieku. A o Warcjusie, czyli to dziwne imię Herburava, czyli na pewno z tej rodziny się wywodzącym, pisano na początku XV wieku. Czyli są takie wzmianki dotyczące tego, że był Warsius w 1427 roku wymieniany de Bogucice i wymieniany jako de Krczikowice. To są okolice na północ od naszego regionu, ziemi sieradzkiej i w tamtych okolicach Warsius właśnie występował, ale też w 1431 roku

Jest wymieniony Warsius, który był kasztelanem zawichojskim, czyli no to już nasz teren. Gdybyśmy przyjęli, że on jednak żył np. do 50., 1450. czy 60. roku, no to być może, że tym Warsiusem, właścicielem Żukowa, był ten właśnie człowiek, o którym mówimy od 1427 roku. Długosz też wspomina o Warsiusie Herburawa, który był właścicielem takiej wsi Dąbrówka przy omawianiu okolic Wierzbicy dzisiejszej, czyli też na północ od nas. Albo też mogło być tak, że mówimy o jednym i tym samym człowieku lub o tym, że był ojciec i syn, co nie było rzadkością w niektórych rodzinach, którzy używali tego samego imienia. No i dlatego w takiej dłuższej perspektywie czasowej moglibyśmy ich rozpatrywać.