Żukowo w gminie Samborzec

Proso gruntowe obrabiać. Gruntowe, czyli gruntowe. Trzodę pańską paść kolejno. Kmiecie mat po sztuk dwanaście. Połownicy po sześć z pańskiej słomy zrobić powinni. Szarwark bywał jeden do poprawy młyna, ale stwierdzono potem, że powinien też być jeszcze drugi szarwark, czyli te koszty związane z utrzymaniem dróg i z utrzymaniem mostów. No bo chodziło o to, i tak to w zapisach, skąd my to znamy, uzasadniano, że to wszystko jest dla szczęśliwości mieszkańców, dla ich bezpieczeństwa, dla ich wygody. Więc no, Muszą o tym pamiętać, że lepiej się im będzie żyło, jak ten drugi szarwak sobie będą też uprawiali, a mieli sobie brać drzewo z lasów przywożone, reperować tak, żeby mosty się do tego wszystkiego nadawały.

Także tutaj też jest pewna jakaś sprawa do wyjaśnienia z tym wiatrakiem, czy w tych przekazach nie ma czasami jakiejś drobnej pomyłki. Natomiast jak idziemy właśnie przez Żuków, to mijamy po drodze kilka figur religijnych. Między innymi figurę Niepokolenego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Później figurę, to jest figura na pewno Gorającego Serca Maryi, ale też są elementy z takich przedstawień Matki Bożej Różańcowej. Połączona jest ta figura. I wyżej, na zakręcie, na którym trzeba skręcić w prawo, troszeczkę wyżej, jest figura Gorającego Serca, ale już Jezusa. Prawdopodobnie z 1909 roku.

Też taka charakterystyczna, bardzo dużo ornamentyki, okoopatrzności, symbole Eucharystii na tej figurze się znajdują. No i właśnie jak sobie skręcimy w prawo, to znowu przed kolejną górką Do której dotrzemy będziemy już widzieć po prawej stronie tę tzw. banię, bo tak ona jest nazywana, czyli pozostałości tego wiatraka. A na koniec już za wiatrakiem dojdziemy sobie do głównej trasy i zaczną się Gorzyczany. Natomiast po lewej stronie zobaczymy taką figurę religijną z 1893 roku, jak świadczy o tym napis, to jest krucyfiks, czyli krzyż z męką, też z pasją i taką małą płaskorzeźbą Matki Bożej.