MKwadrat #239 – Magda Gesser Poleca

Ale dodając kartę, która po prostu kosztuje kilkanaście tysięcy złotych, nikt jej nie ma, nie da się jej kupić, to moim zdaniem jest strzał w stopę. Jeszcze tam w ogóle były błędy. Oni tam w ogóle podali jakby nieistniejące karty. Podali na przykład, że tam, nie wiem, jakaś tam karta, GeForce jakiś tam, ma mieć tyle RAMu, Ale nie ma takiego modelu w ogóle, nie? Czyli ktoś nawet w ogóle nie spojrzał w ogóle na te wymagania i nie przejrzał czy one mają sens, czy takie karty istnieją. Więc po prostu tam są błędy, nie wiem czy to się znowu AI-em robił i nie sprawdził czy co, ale serio, jak już robisz wymagania sprzętowe, to naprawdę chociaż sprawdź czy te karty istnieją, nie? Więc tutaj naprawdę jakaś taka totalna amatorka. Ale to też jakby nie oni pierwsi, znaczy już często się tak zdarzało. Pamiętam, że niedawno gadaliśmy chyba o takim newsie, że właśnie jakaś gra miała z dupy nieistniejące karty, a potem to poprawiali, ale już nie pamiętam teraz tytułu, no nieważne.

No tak. Wygląda... Pozdrawiamy Soshibo. Okej. Co, lecimy dalej? Nic nie powiedziałem na przykład o tym bohaterze, ale jakbym miał coś mówić mądrego, to musiałem zacząć to spoilować, bo my się dowiadujemy po prostu, okazuje się, że on ma swój cel dodatkowy. Aha, jeszcze jest takie fajne AI, zapomniałem o tym hubie, bo jeszcze wam powiem o tym hubie. W hubie jest takie AI, które nazywa się... Który zapomniałem jak. Directive? Primary? Chyba się Primary nazywało. I ten AI jest taki kompletnie, wiecie, no to jest AI, więc maszyna ma kompletnie wyprany AI-owy mózg. Wszystko jest dla korporacji, nie? Cały czas mówi, musisz robić dla korporacji, dziękuję, że pomagasz korporacji, nie? Po prostu cały czas tak ciągle tak pierdzielisz, że po prostu korporacja, korporacja, korporacja.

Warszawa, centrum świata. Luki zrobił fajną taką mini recenzję Pragmaty, podziwił się wrażeniami. Pograł chyba jeszcze więcej ode mnie, patrząc po tym co tam było pisane. Relacja ojciec-dziecko to ktoś polecał Yoshi's Island? No Dempsey, wiadomo. To to dziecko co tak płacze? Tak, to to gdzie płacze Mario. Zyga Kowalczyk. Też myślałem, że sobie ogram starego mocha na myszce i niestety od razu gryzie brak właśnie tego zachowania przeciwników. Jednak wolę odpalić starszego z podbitą grafiką na emulacji. Wykastrowanie tych dających wrażenie rozbudowanej fizyki i AI smaczków kompletnie zabija sens całej włożonej w to pracy. Ja się totalnie zgadzam. Tutaj chodzi o ten fanowski remake.