MKwadrat #222 – Ziomans

Ale fakt jest faktem, że ona ma w końcu, dodali w Halo, ona ma checkpointy, ma takie oznaczniki na HUD-zie. I można po prostu sobie włączyć, gdzie mamy iść i od razu tam iść. I to pewnie dużo pomogło. Właśnie, Hadollow DST jest dalej fajne. Trochę graficznie się już nic nie zestarzało, ale poza tym spoko. Zwłaszcza twarze i animacja twarzy, to Boże mój. Tam gra w ogóle Nathan Fillion, tam gra Trisha Helfer i twarze są po prostu... No ale oczywiście voice-over jest bardzo fajny. Dobra, grałem troszkę taką gierkę Shotgun Copman, nie wiem czy kojarzy Damian, to taka jest arkadówka śmieszna, że taki... To jest coś zainteresującego, ja to kupiłem, mam to na koncie. To jest taka arkadówka, która polega na tym, platformówka 2D, że strzelamy z broni, ta broń tak jakby nas odbija, żeby w ogóle skakać, nie mamy opcji skakania, tylko po prostu strzelamy shotgunem w ziemię i on nas wybija do góry. Chcemy polecieć w bok, to musimy strzelić w przeciwnym kierunku, nie?

Wiecie, tam nie ma w ogóle voice actingu, nie ma żadnych tekstów. Wszystko jest zrobione za pomocą dźwięków i takich jakby ikon takich, wiecie, symbolicznych, nie? Z nich coś tam wiadomo. Na przykład jakaś postać nam... Tak jak, nie wiem, czy kojarzycie taką grę... Boże... Machinarium, nie? To jest coś w tym stylu. Tam też nie ma w ogóle tekstów ani dźwięków, tylko takie są ikonki. Takie są po prostu dynki z różnymi tymi. Więc to jest taka bardzo prosta naprawdę gierka, gdzie też naprawdę ciężko jest się zaciąć. Ma taki bardzo heretyczny styl, który potem w grze Bad Cheese jest trochę podobny. Ja powiedziałem nawet kadłukowi, że hej, w ogóle Bad Cheese, o którym za chwilę powiem, Ma podobny styl graficzny do Bulbboy'a, a kadłub, który wie wszystko o polskim game'ie, mówi tak, bo to sam gość robił, nie? A ja mówię, aha, to wiele wyjaśnia, to znaczy, że mam dobre oko. Więc po prostu chodzimy sobie tym Bulbboy'em,

Teraz ją widać na nagraniu. Znajdujemy pieczęcie, ich jest chyba cztery łącznie w grze, każda kolejna albo nawet pięć. Każda kolejna jest coraz trudniejsza i musimy nauczyć się rysować te pieczęcie dodatkowo na czas. O Boże, to moja ulubiona mechanika. Tak, w wersji tej Dominus Collection, która wyszła na współczesne konsole, czyli na Switcha, na PlayStation, na Xboxa, wiadomo, że musieli to jakoś podmienić, więc to po prostu podmienili na QuickTime Eventa, w którym w ogóle gra sama już podpowiada, jaki przycisk kolejny trzeba wcisnąć, więc tak naprawdę nie trzeba się już tych pieczęci uczyć, bo wystarczy po prostu patrzeć, który przycisk jest podświetlony i wiemy, że to jest ten kolejny, który musimy wcisnąć.

Ja się nie do końca zgadzam, bo to jednak, wiesz, tutaj skóra, każdy płat skóry jest taki blady i ogólnie, wiesz, te blizny, no one nie wyglądają ładnie, wiesz, tak jakby teraz żyjemy w takich czasach, że jednak staramy się nie patrzeć na ludzi jakoś, wiesz... Oceniająco czy coś, którzy mają jakieś deformacje, ale wiesz, wydaje mi się, że jednak w czasach, w których to się dzieje, to osoby z defektami wizualnymi na twarzy mogły być właśnie w sposób taki, że o Boże, to potwór. Słuchaj, tylko że on właśnie nie ma żadnych deformacji prawie, poza tymi, wiesz, on jest proporcjonalnie zbudowany, po prostu... Jest gigantyczny. No dobra, zgoda. To jest ta jedna rzecz, z którą się mogę zgodzić. Chodzi mi tylko o to, że ta adaptacja jest bardzo wierna pod każdym prawie względem, a w tym jednym miejscu robi dla mnie trochę takie odejście od materiału źródłowego, bo ten potwór jest dokładnie opisany w książce i on naprawdę był obrzydliwy.