MKwadrat #161 – Na pełnej

Cześć, zapraszam Was do 161 odcinka podcastu MKwadrat. W tym odcinku bardzo dużo gier. Omawiamy sześć gier naleśnikowych, w tym Jedi, Survivor, Ghostwire Tokyo, Gato Roboto, Vampyr. W sekcji VRowej z trochę newsów polecamy film Mateusza Kadukowskiego o pojęciach związanych z VR-em. Mówimy o goglach Big Screen Beyond. Ten projekt recenzuje dwie świeże gry VRowe Mindset, polską grę logiczną oraz Synapse. Pierwszy dobry EX na PSVR 2 od premiery. W tym odcinku brak kulturki, bo się nie wyrobiliśmy, ale odcinek i tak będzie długi, więc zapraszamy do oglądania, słuchania, trzymajcie się, hej!

Ale koniec końców naprawili to. To chyba było w zeszłym roku, więc generalnie jeszcze tam ten deweloper coś tam robił. W sensie coś zepsuł, potem naprawił. No ale Audica jest niestety generalnie porzucona. Ja bym bardzo chciał, żeby wyszła wersja na PSVR 2, no ale pewnie nie wyjdzie. I dalej mi się fajnie grało, przypomniało mi się jak fajnie się grało w Audicę, więc chyba będę jeszcze za jakiś czas wracał. A z gierek nie VRowych to przeszedłem gato roboto i będziemy z Damianem o tej grze rozmawiać. Jest taka fajna mini Metroidvania. Mini Vania. Wiecie w ogóle, że jest takie słowo... Jak się nazywa ten twórca metroid... twórca Castlevanii? Jakiś Ika, coś tam, nikt nie kojarzy? Nie są kastelwaniowe. Kastelwania ma wielu ojców. No jest taki jeden, taki wiesz, praojciec.

Dorzucić jakiś tam kamyczek, tak? Po tym moim failu sobie pograłem tam parę godzinek i... Gra na bardzo dobre ceny w ogóle. Ma very positive, 81% ostatnich ocen pozytywnych, 4000 ocen, czyli tak przyzwoicie jak na Indyka na Steamie. Tylko, że tam nie ma za bardzo w co grać, wiesz? W sensie, zagrasz sobie raz czy dwa i nie ma contentu, tak? Dlatego czekam, jak oni to dalej poprowadzą. Może jak będzie jakaś fabułka albo chociaż, nie wiem, Jakieś wyzwania, tak? Ta gra jest od ponad dwóch lat w Air Accessie. Tak, ale wiesz co, oni dostali straszny łomot podczas wojny, bo ja pamiętam, że ograłem, znaczy kiedyś ją kupiłem, ale zrobiłem sobie refundal, bo tam kompletnie nic nie było do roboty i potem właśnie jak tam przeczytałem, że dostali jej właśnie

Aha, okej. Tyle ode mnie. Spoko. To co, teraz ja. Na to wygląda. Ja skończyłem sporo gierek i sporo grałem w sumie. Mieliśmy ten wyjazd. Bardzo tęsknię za podróżą do pociągu teraz, odkąd jechałem do Wrocławia przez 5 godzin, bo po prostu nie pamiętam kiedy ostatnio miałem tyle czasu tylko i wyłącznie na granie. Ja też tak mówię. Skończyłem Blasphemous, które Defan też kiedyś skończył, więc myślę, że może pogadamy o nim. Skończyłem Gato Roboto. Za moją namową też Simplex potem skończył. Skończyłem w sumie jednego dnia Gato Roboto i Blasphemous. Skończyłem Forgive Me Father, bo w zeszłym odcinku Simplex mówił, że będą omawiać z Rudym, więc uznałem, że też przejdę, skoro mam grę w bibliotece.

Wymazywanie poufnych danych i na przykład właśnie to co jest na tym artykule Verge zostało pokazane, że na przykład ostatni Horizon kosztował 220 milionów dolarów i przez 5 lat i 300 pracowników, The Last of Us 2 220 milionów, 200 pracowników. Ona też oczywiście nie uwzględnia tych pracowników zewnętrznych, bo jest taka firma Virtuos chyba nazywa, czy Virtuoso. Wiecie, oni na przykład robili większość robotów do Horizona, projektowali w ogóle, jakby generowali, więc był taki cały artykuł parę lat temu, nie pamiętam czy na Kotaku, czy gdzie, że właśnie jakaś tam wiecie, chińskie firmy z innych krajów, gdzieś tam z Azji, takich tanich jakby rynków, to one wykonują obrzymią robotę,

Jakby kompletnie tak jakby trochę poza systemem. W sensie oni nie są w ogóle na przykład w kredycach, czasami już teraz są, bo może o tym jest głośniej, ale generalnie to nie jest tak, że jak tam 200 osób robi w firmie coś, to tak naprawdę może być tak, że nie wiem, połowę roboty, jakieś asety, różne rzeczy, modele, tekstury robią zupełnie zewnętrzne firmy. A z tym Sharpie w nazwie tego, w nagłówku tego, Sharpie to jest taki po prostu marker. I ktoś zamazał, to ktoś tak mu się nie chciało, że tak słabo zamazał po prostu, to jest taki fail. Ktoś tam myślę, że beknął pewnie, już pewnie pakuje rzeczy do pudła kartonowego, bo... Nawet sobie powiedział, że no Sharpies, żeby już nie używali tego.

Gracze są tak zdesperowani, że jest jakiś modder, który ma Patrona i on dodaje DLSS do różnych gier. Do DLSS3, między innymi do Jedi'a. Używam tego. Hanixpot mi podesłał, bardzo dziękuję. Pozdrawiam, więc to opowiem. Kolejną taką grą, która też bardzo by się jej przydała, po prostu bardzo by się przydała DLSS 3 jest Callisto Protocol. Tam też gra masakrujoprodzka i ma bardzo duże wymagania i bardzo ładnie wygląda i tam by DLSS 3 zrobiło ogromną robotę, ale nie ma. W wersji wideo teraz widać listę. No tak i tam można sobie fajnie to skorelować. Które gry są sponsorowane przez jaką firmę i które gry, trzecie, NVIDIA czy AMD i które mają dostępną technologię jakby konkurencyjnej firmy.

Ja o to czekam. Jakikolwiek argument właśnie taki, że no to jest trudno zaimplementować, to jest dodatkowa robota. Sorry, jeśli potrafi zrobić, jeśli jeden deweloper, jeden człowiek potrafi zrobić moda na Delses 3 i on nawet nie ma dostępu do kodu źródłowego gry, tylko musi kombinować, jest w stanie to zrobić. To sorry, ale nikt mi nie mówi, że to jest jakieś skomplikowane. Tyle. Zwłaszcza, że też poza DLSS-em jeszcze jest frame generation w tym modzie. Tak, czyli to jest ten DLSS 3. Ja nadal się upieram, że DLSS 3 to jest frame generation. Nie ma DLSS 3 bez frame generation. DLSS 3 bez frame generation to jest DLSS 2. Po prostu. Moim zdaniem to powinno być po prostu gdzieś wbudowane w engine i tyle, tak? W sensie jedno i drugie. Nie wiem czy pamiętacie, kiedyś było coś takiego jak physics. I jak to wchodziło, to nawet wymagało zewnętrznej karty, którą się kupowało za 1000 złotych, wpinało do kompa, aby w jednym Batmanie kartki papieru tam fajnie latały na wietrze.

Pewnie jeszcze wrócę, ale raczej długo z grą nie zostanę przez to, że się zmęczyłem tytułem. Więc dla mnie to jest taka, jakbym miał ocenić, to jest taka siódemka troszeczkę naciągana, ale siódemka, więc to chyba tyle ode mnie. To były trzy grosze wrotego od Diablo, a my teraz przejdziemy z Damianem do gry Gato Roboto. Jest to, jeśli oglądacie filmik, to widzicie już, że grafika jest bardzo prosta, monochromatyczna, dwukolorowa. Jest to Metroidvania. Czasem ta gra jest też nazywana Minivanią, bo jest naprawdę taką małą Metroidvanią. Można ją przejść w trzy godziny na spokojnie. Jest w ogóle tam chyba taki achievement, że za takiego speedruna chyba w dwie godziny przejdzie, albo nawet w godzinę, nie pamiętam już dokładnie, ale coś w tym stylu.

Generalnie Metroidvania, czyli bardziej Metroid niż Castlevania, biegamy sobie po bazie kosmicznej kotem. Takim fajnym twistem w tej grze jest to, że mamy jakby dwie postaci. Możemy biegać kotem, który jest na jednego hita i nie może otwierać pewnych drzwi i pewnych przeszkód nie może pokonywać, ale możemy biegać po ścianach. I pływać. I pływać, tak, racja. A z drugiej strony możemy też wchodzić do takiego, można powiedzieć, meksuta, takiego robota, mecha i wtedy w tym mechu możemy strzelać, Ale nie możemy chodzić po ścianach. Zmieniamy się praktycznie w Samus Aran. Tak, prawie że. No i oczywiście zblokowujemy kolej umiejętności, które pozwalają nam na dostęp do poprzednio niedostępnych miejsc, chociaż nie ma tam za dużo backtrackingu.

Nie, nie da się tam zgubić. To są tak malutkie te poziomy. Ciężko się zgubić. Jak mam mapkę, minimapkę odpala, to te poziomy są tak małe i też widać po prostu pokoje, gdzie możemy jeszcze dotrzeć, jeśli chcemy robić to na 100%. Jak się chce zbierać wszystko, to można troszkę tam backtrackować, ale z poradnika nie ma problemu. Ja zrobiłem wszystko na 100% właśnie, bo w sumie wkurzał, bo momentami ginąłem i po prostu była taka jedna, jak się kończy, jak się Okazuje się, że jak się zbierze te siedem kartridży, te czternaście kartridży wszystkie, to w ogóle dostajemy taką fajną umiejętność, że możemy jakby w nieskończoność podskakiwać do góry, bo mamy też taki dash fajny i ten, i jako robot, i jeżeli zbierzemy wszystko, wszystkie kartridże, to po tym daszu możemy robić podwójny skok. Normalnie mamy jeden podwójny skok,

I tutaj naprawdę jak sobie włączyłem właśnie ten kolor Grape, to później... O, teraz właśnie jest Matrix, czyli Matrix. Jak włączyłem ten kolor Grape, to widziałem na Oledzie taki naprawdę nasycony fiolet, taki naprawdę mocny, taki dobrze... Wiecie, że Oled ma generalnie bardzo fajne, wysycone kolory. To też z Alta PSVR. A jak połączyłem na DK, to był taki po prostu wyprany, blady, ledwie było widać, że to jest w ogóle fiolet. Ale dopiero tylko musiałem to porównać. Jakby bez porównania bezpośredniego myślałem, dobra, no fiolet to fiolet, no. Tym bardziej, że gra ma czarne tło i to na OLED-zie musi robić robotę. Tak, dokładnie. Jest to gra idealna na deka, ale gdyby dek miał OLED-a, to byłaby jeszcze bardziej idealna. To jest bardziej idealna gra na Switcha. Pewnie jest na Switchu, bo to jest tak prosta gra, że musi być na Switchu.

Powiem inaczej, nie sprawdziłem tego, ale twierdzę, że jest na Switchu. Jest na Switchu. Dziękuję. Na Xboxie. Gato, roboto, polecamy. To tyle jeśli chodzi o tę grę i dalej lecimy. Teraz Vampyr. Gra Dontnoda. No dobra. Blast from the past. Kto zaczyna opowiadanie? Ja? Tak, ty zacznij, bo ty masz tę grę na świeżo, a ja nie grałem w 2020. Więc tak, moje pierwsze podejście to było dawno temu na Xboksie. No i cóż, gra mnie odrzuciła generalnie swoim drewnem, swoimi bugami. Widać było, że nie jest z najwyższych lotów jakościowo. Natomiast ostatnio jakoś mnie tak naszło, żeby właśnie wrócić, bo na Pc mogą być inne odczucia.

Ale to po prostu dosłownie przyklejasz sobie po prostu na przód gogli taki specjalny czujnik. Także tak to działa. Nie pamiętam teraz nazwy, ale chyba to się nazywa Ultralip. Kiedyś się nazywało inaczej, a teraz... i to nie mylić z Magic Leap. Tak, Ultralip. Oni mieli taki kontroler Lip Motion. Lip Motion Controller. No, inaczej się tego nie da zrobić. No, dokładnie. Fajnie. Znaczy fajnie. Wiadomo, że grać się nie da w Half-Life Alyx, bo nie masz jak się poruszać. Ale to możesz zrobić. No więc spoko. Jak Carmack chwali Bixin Beyond, to wiecie co się dzieje, bo to naprawdę znaczy, że te gogle robią robotę. Zresztą Palmer Black je chwali, Bradley bardzo je chwali.

To jest fantastyczne. Jak się tak gra? Powiem wam, że mi bardzo brakuje w grach takiej zabawy z fizyką. Pamiętam jak było Dark Messiah of Might and Magic i tam był taki motyw, że biegli na ciebie wrogowie, a ty zamrażałeś posadzkę i oni zaliczali wiesz, glebę i powiedzmy gdzieś tam lecieli trzepać. Tego aż tak bardzo nie ma, ale jest telekineza i ona bardzo dużo robi robotę. Coś ty mi powiedziałeś, wytrąciłem. No nieważne. O tych zakończeniach, że też jest oczywiście wielka drama, wielka debata, jak traktować tę grę, kiedy ona się kończy, bo gra, jak przejdziemy pierwszy run, kod Damiana bierze udział w debacie.

Mamy też takie mechaniki właśnie, żeby sobie wykupować w takim sklepiku umiejętności. I mamy też na końcu każdego poziomu możemy sobie z dwóch umiejętności wylosować takiego perk'a, który oczywiście znika po śmierci. No i mamy właśnie ten system upgrade'ów, które są na stałe. Więc ogólnie ja jestem zadowolony, fajna gra, ale ona jest w cyfrze, nie ma wersji pudełkowej, kosztuje 35$, nie wiem ile kosztuje w polskim sklepie, ale pewnie też ponad stówkę myślę. Jak ktoś mógłby wybierać między tymi Light Big Gate, to Light Big Gate ma dużo więcej contentu. Light Big Gate ma w ogóle sześć klas postaci. Każda jest trochę inna. Ma w ogóle kilkanaście rodzajów broni. Ma, nie wiem, wiele biomów. Tutaj de facto są dwa biomy, bardzo podobne do siebie. Jedna klasa postaci, cztery rodzaje broni.