Limity AI: 2026 #14 Rzuciła pracę w banku, aby studiować AI — dziś jest cenioną artystką

Ja tak, jak ciebie słuchałem jeszcze po drodze, zacząłem sobie kombinować, trochę tak broniąc diabła, że tak się wyrażę, że tak jak z historii sztuki znamy genezę kubizmu, czy genezę sztuki abstrakcyjnej, która była reakcją na fotografię na przykład, o której zaraz porozmawiamy, nie? No to w pewnym sensie też można powiedzieć, że tam powiedzmy ten Braque czy ten Picasso, no to sobie rozkminiali, jak tutaj pod wpływem, naczytali się, zresztą impresjoniści podobnie, naczytali się tam traktatów Maxwella, prawda, właśnie o już tym, jak z pryzmatu rozszczepia światło. I w pewnym sensie to jest interpolacja. Tak jak kubiści brali inspiracje przecież właśnie z pierwszych prac na temat teorii względności i próbowali pokazać ruch, próbowali pokazać upływ czasu w malarstwie, nie?

No tak, właśnie tutaj są dwie strony. Jedna to jest po co ja to robię i to właśnie to umówiliśmy, a z drugiej strony po co jakby nam wszystkim i po co mi jest też sztuka innych artystów. I wydaje mi się, że tutaj teraz też żyjemy w bardzo ciekawym momencie, bo bardzo długo sztuka tak naprawdę była takim lustrem człowieczeństwa, społeczności, tych rzeczy, które się dzieją. Jak pomyślimy o Guernice, to miała ogromny wpływ. Picasso, tak. Tak, nas jakby, zrozumienie tego co się dzieje, sztuka wywoływała skandale od bardzo dawna. Ja tylko może przywołam, bo nie możecie, znaczy zobaczcie sobie Guernica Picasso, ogromny monumentalny obraz, czyli to jest też cała ściana, gdzie Picasso jeszcze, to był 1910, w każdym razie jeszcze pierwsza wojna, tak. I to jest obraz, gdzie Picasso... Już była fotografia.

Już była fotografia dokumentalna i już byli fotografowie wojenni. Ale to był ten moment, kiedy Picasso powiedział, potrzebujemy jeszcze malarstwa, żeby pokazać ogrom tragedii. Guernica to była miejscowość zbombardowana przez nazistów. Znaczy, nie nazistów, wtedy przez Niemców w czasie pierwszej wojny. I on użył już malarstwa abstrakcyjnego, to znaczy po to, żeby wydestylować obrazy cierpienia. Jest taka anegdota o tym, że jakiś dyplomata podczas wernisażu czy podczas pokazu, bo ten obraz był wożony po Stanach zdaje się, tak? I powiedział, jak pan to zrobił? Co to jest, nie? A on mówi do tego niemieckiego dyplomaty, nie, to wyście zrobili, nie? I to jest historia Guernicke, bardzo ważny swego czasu.

Złapmy to, że w czasach przed Internetem, przed Netflixem, przed popkulturą były jeszcze momenty w historii sztuki, gdzie to właśnie artysta swoim dziełem organizował Debatę publiczną w skali kraju, w skali międzynarodowej i wszyscy o tym gadali, o tej Guernice Picasso. Tylko wrzuciłem, co to jest. Tak, tak, tak. Tak, bardzo dobre rozwiązanie. I po co sztuka. Więc właśnie, to były takie dzieła, które bardzo mocno wpływały na społeczeństwo. Natomiast to, co my mamy obecnie dzisiaj, to się okazuje, że tak naprawdę memy oddziałują na społeczeństwo nawet jeszcze mocniej niż sztuka. I nawet w Stanach krytyka polityki, powstające wystawy krytykujące władzę nie mają aż tak dużej władzy, jak memy robione przez Biały Dom.