Limity AI: 2026 #14 Rzuciła pracę w banku, aby studiować AI — dziś jest cenioną artystką

A dzisiaj naszą gościenią jest dr Iwona Tao. Cześć Iwona. Iwona jest artystką nowych mediów, fotografką i badaczką AI. Która w swojej praktyce artystycznej łączy fotografie, kodowanie oraz modelowanie sieci, tak zwanych sieci neuronowych. Jest absolwentką matematyki na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie skończyła studia magisterskie w 2015. A doktorat później robiła z AI, a dokładnie z Computer Vision na polsko-japońskiej Akademii Technik Komputerowych. W ostatnich latach jako artystka występowała, czyli prace były pokazywane na bardzo prestiżowych imprezach, między innymi podczas Art Basel w Miami, Art Dubai Digital, w nowojorskich galeriach Christie's, Sotheby's, w londyńskim Victoria & Albert Museum.

Miała wystawy indywidualne m.in. w Nowym Jorku, Honju, Tokio, w Berlinie. Jej prace znajdują się w muzeach czy w kolekcjach publicznych w Karlsruhe i Linzu, też w Muzeum Sztuki Współczesnej we Wrocławiu. Jest też laureatką szeregu prestiżowych nagród. W 2022 roku została wskazana, wybrana jako jedna z dziesięciu Najbardziej zaangażowanych, rozpoznawalnych kobiet w polskim AI przez AI Women in Tech Foundation, a w ubiegłym roku otrzymała prestiżową Lumen Prize oraz Cifra Award, jak również stypendium Fundacji Onazisa. Jeszcze raz dzień dobry, cześć Iwona, porozmawiamy.

Cześć, dziękuję bardzo za takie piękne wprowadzenie. Bardzo miło mi gościć w tym podcaście. Czy coś jeszcze powinniśmy dodać, żebyśmy przedstawili ciebie naszym słuchaczom, oglądaczom? Ja myślę, że to jest dość dobre podsumowanie. Takie bardzo krótkie, zwiększone podsumowanie tego, co ja robię, to jest po prostu połączenie AI i fotografii, więc tutaj takie stwierdzenie art and tech wydaje mi się, że bardzo dobrze się odnosi do tego, co ja robię, bo jednocześnie zajmowałam się sztuką, fotografią, kreatywnością, a z drugiej strony bardzo technicznie, tak jak wspomniałeś, matematycznie, programistycznie również podchodziłam do poznawania, czym jest AI, czym jest I wokół tego będziemy rozmawiać. Natomiast z Iwoną poznaliśmy się podczas festiwalu Digital Cultures w Zamku Ujazdowskim kuratorowanego przez Anię Szylar, który to festiwal spotyka ze sobą właśnie twórców z bardzo różnych środowisk, zarówno z obszaru twórczości cyfrowej, jak i badań nad technologiami, czy powiedzmy z obszaru takiego komentariatu, którym ja się zajmuję.

I to jest trochę to, co ty nie wiedziałaś tego dokładnie, tak? Ale powiedziałeś o tym swoim miejscu, które znalazłaś i to ci ta czarna dziura, która cię wzywa. Ale to jest stały pattern, to znaczy jest wielu artystów, którzy próbują na siłę być artystami, bo to jest jakaś tam obietnica fajnego stylu życia i ciekawego i barwnego i to gdzieś tam jest. Natomiast są tacy, co uciekają od tego, Próbują sobie znaleźć normalne życie, ułożyć wiesz w tym banku. Spokojną pracę w banku, dokładnie. Tak i nawet miałem taką znajomą artystkę w Londynie, Alicja Rogalska, która miała taki projekt in progress o pracach, o zawodach artystów. Znaczy o ludziach, którzy tak jak ty, bo już pamiętajmy, teraz rozmawiamy z Iwoną, która jest rozpoznana przez międzynarodowy świat sztuki, doceniana przez eksperckie instytucje sztuki eksperymentalnej, nie tylko polskie, ale też międzynarodowe, zagraniczne.

Więc to myślenie jest bardzo podobne, wydaje mi się, i w sztuce, i w matematyce przynajmniej u mnie. To ja tutaj na koniec sparafrazuję jeszcze Wittgensteina, który mówił o filozofii, która jest czymś takim może bardziej w języku niż w obszarze liczb, że to jest drabina, którą trzeba przejść, żeby potem odrzucić. No i w sumie twoja ścieżka zawodowa to było o przechodzeniu tej drabiny, którą odrzuciłaś w tym sensie, że ona z tobą zostaje, ale używasz jej do zupełnie innych rzeczy. Bardzo ciekawych, fascynująca rozmowa. Bardzo Ci dziękuję, Iwona, za przyjęcie zaproszenia do tej rozmowy. Państwu dziękuję za uczestniczenie w tej rozmowie, za wysłuchanie kolejnego odcinka Limitów AI. Dzisiaj naszą gościnią była doktor Iwona Tao, artystka nowych mediów, fotografka i badaczka AI.