Czas na MENTASTEPS - Życie po zakończeniu kariery sportowej

Tylko Patrycja jeszcze pokazała, że Patrycja może jeździć, więc ja tak obracam się, klepię się po ramieniu, myślę sobie super robota Patrycja. I nie mam też tego takiego uczucia, że chciałabym tam wrócić, że chciałabym jeszcze to kontynuować, bo wiedziałam, że decyzja musi być taka, że albo jeżdżę przez kolejne 4 lata do kolejnych igrzysk, albo nie, no jakby dałam sobie też ten czas. Bo jakby będąc już w tym wieku w jakim jestem, no to ja wiem jakby, że to regeneracja już nie trwa tak szybko jak u innych i z różnymi rzeczami musiałam się zmagać. No i nawet ostatnio na treningu robiłam sobie jakieś takie, nawet nie ćwiczenia tylko po prostu jakiś tam przejazd taki palce, pięta, jakieś ćwiczenia, które robimy i trenerka do mnie mówi, o może chciałabyś wrócić.

Więc to był jeden z takich ważnych elementów, jak mówimy o zakończeniu kariery, który faktycznie Ma znaczenie i ty, moim zdaniem, jesteś dobry tego przykładem, że jeżeli mamy takie możliwości, bo nie zawsze mamy, no ale to warto walczyć o to, żeby zakończyć tą karierę sportową na swoich warunkach. Tak i jakby tutaj jeszcze dopowiem, że ja też miałam duże wsparcie, duże wsparcie miałam od rodziny, od ludzi z klubu, od ludzi z PZOS-u, bo jakby oni jako pierwsi wiedzieli o tej decyzji i oni mnie w tym wspierali i jakby Oni też wiedzieli na początku, że ja potrzebuję trochę czasu na podjęcie tej decyzji, że jakby to nie zdarzy się tak z dnia na dzień. I jakby miałam od nich pełne wsparcie, więc jakby nie czułam ciśnienia, że słuchaj, już teraz masz mówić, masz czas do, nie wiem, do piątku i tyle.

Możesz więcej. Dopiero ja gdzieś tam sama widziałam, że już tak trochę, że coś jest nie tak, że przychodzę do pewnej rundy zawodu w Pucharu Świata załóżmy i coś się w mojej głowie dzieje, że ja nagle jakby, nie wiem, trochę bardziej myślałam o tym, co się z tyłu dzieje, a nie o tym, co z przodu. No i zaczęłam szukać po prostu pomocy, tak? U psychologa, u terapeuty i jakby... Teraz może to by inaczej wyglądało, natomiast ta wiedza dużo mi dała. Ja też dlatego powiedziałam, czy nazwałabyś się trochę taką pionierką, nie wiem, osobą, która gdzieś przecierała takie szlaki, bo to, co powiedziałaś, no właśnie, ty nie miałaś na kim się wzorować. Już nie mówię na to o zakończeniu kariery, ale też o tej karierze i takich wynikach, bo byłaś

Staram się zbierać taki feedback i być takim trochę kontaktem między zawodnikami a trenerami, jeżeli gdzieś tam tego brakuje, no bo ciężko jest nawet przy dwóch trenerach być dla każdego na każdym treningu. Tutaj chcę im pomóc. I oczywiście jakieś tam takie kontakty z samym biurem PZOS-u. Coś, co nie musi przepływać przez trenerów, to idzie po prostu do mnie, ja to ogarniam, ja się tym zajmuję. Jakby to działa w dwie strony, bo teraz też zawodnicy wiedzą, że jak coś trzeba, nie wiem, ze sprzętu, cokolwiek, załatwić logo, no to jakby to idą do mnie i ja jakby się zgłaszam i to jest jakby jedna osoba przekazuje informacje, a nie 10 wiadomości idzie jakby i to jest, może się stworzyć bałagan.

W ogóle dziękuję Ci bardzo za to, że jakby to mówisz i mam poczucie, że szczerze jakby dzielisz się tym, co u Ciebie jest teraz i jak się odnajdujesz w nowej roli, Nie opowiadasz tylko wow, że och, ach i jest super, tylko też mówisz, że są jakieś wyzwania i mam takie poczucie, że dziwnie gdyby tych wyzwań nie było, bo tak jak powiedziałeś jesteś nowa w tej roli, w ogóle jakby trochę znasz te osoby, z którymi współpracujesz, ale teraz jesteś właśnie w zupełnie nowej roli i jakby jest inna perspektywa twoja na to, co się dzieje. Także dziękuję za to, że szczerze siedzieli, że to też są wyzwania, ale to nie znaczy, że to nie jest fajne. To dalej może być fajne, mimo tego, że gdzieś te wyzwania się pojawiają.

Było fajnie, nie było fajnie, zależy kto jak odchodzi. Natomiast co zaczęło się zmieniać we mnie, to doświadczenia, które zaczęłam zbierać. To to, że mogłam odbyć staż u mojego sponsora LOTTO w siedzibie między sezonami, poszłam tam i rzeczywiście pracowałam. Przez cały miesiąc w dziale marketingu. Jakby ja wtedy zobaczyłam, że w ogóle ludzie chcą ze mną rozmawiać mimo tego, że nie miałam dobrego sezonu. To było dla mnie dziwne. To było dla mnie tak dziwne wtedy, że ja myślę sobie wow, bo ja wciąż się definiowałam poprzez to jak jeździłam, że jak jeżdżę dobrze to ludzie będą ze mną rozmawiać, a jak nie... No to nie będą ze mną rozmawiać, a to w ogóle nie o to chodziło. Ostatnio też PKOL zaprosił mnie do współpracy przy projekcie kariery dwutorowej, więc ja od razu to chwyciłam, ja mówię super, bo to jest właśnie coś, czego doświadczam teraz, więc ja też chcę się coś jeszcze przy tym nauczyć, chcę też przekazywać to, bo jestem na świeżo, więc tutaj jestem takim wsparciem właśnie dla zawodników w naszym związku.

Może ciężko to nazwać jakąś taką konkretną radą, ale właśnie takim słowem, zdaniem, wypowiedzią od siebie. O co tak naprawdę mogą ci zawodnicy, którzy nas słuchają, czy osoby, które współpracują z zawodnikami, o co warto zadbać już w trakcie kariery sportowej? No właśnie, żeby ta kariera po karierze sportowej była taka przyjemna i fajna. Czy ty chciałabyś się podzielić jakimiś takimi właśnie na koniec swoją wskazówką, refleksją na ten temat? Wydaje mi się, że dla każdego będzie to co innego, bo każdy z nas jest inny i nawet jak zawodnicy właśnie, ja byłam tym, który patrzył na proces, a nie na sam wynik, są ludzie, z którymi trzeba rozmawiać w inny sposób, ale wydaje mi się, że teraz można naprawdę zasięgnąć konsultacji u super specjalistów i nie musimy być na żywo, może to być online, więc to, co ja czuję, to to jakby generalnie, jeżeli ktoś czuje, że chce z kimś porozmawiać,

Ja jestem gotowa na trudne wyzwania, I po prostu podejmuję się tego. To może następnym razem, bo teraz rozmawiamy z perspektywy Ciebie w świeżej, nowej roli jako osoba, która zaczyna. Może zgodzisz się za jakiś czas już trochę z większym doświadczeniem też opowiedzieć o tym, co się u Ciebie dzieje. Także dzięki, dzięki bardzo za dzisiaj. Ja również dziękuję.