Mieszko Minkiewicz: serial 1670 uświadamia z czym wciąż mierzą się Polacy. MELLINA - Meller

Ale z tego, co czytałem o Tobie, to Ty, że już te fascynacje komediowałeś tam Marcinem Dańcem, to że wręcz siedmiolatek. Tak, jest taki film archiwalny. Z tego, co gadałem z różnymi stand-uperami, między innymi z Pawłem Chałupką, który tutaj był u Ciebie, on też robił takie rzeczy. Po prostu dańc był na tyle charakterystyczny, że mam wrażenie, że to trafiało do dzieci przez akrany telewizorów. No jeszcze jak on robił tego Marcinka, no to ja się odczułem, jakby on do mnie mówił. I pamiętam, uczyłem się dańca na pamięć i odgrywałem w wieku lat siedmiu, a potem jakoś właśnie jak miałem 12-13 lat, to Kryszak wjechał na tapetę. I pan Kryszak, kurczę, to już złapałem Cidika. To był program na żywca z 97 roku.

Teraz będziemy jak na seminarium. W sumie czym się różnią monologi takiego Krysiaka, czy Dańca, czy paru innych od stand-upu? Dokładnie tak mój egzamin wyglądał. Wiesz co, są różne definicje. Ja też od razu powiem Ci na starcie, że ta praca się bardzo zestarzała od tego 2014 roku. Natomiast myślę, że to dosyć... Doktorat. Napis doktorat. Już wiem, że są pisane i nawet niektórzy ludzie cytują te prace. Ale nie wiem, zjawiska się zmieniają cały czas, więc nie wiem, czy to ma większy sens. Teraz już praktykuję. A wtedy też warto zaznaczyć, jeszcze nie robiłem stand-upu, byłem teoretykiem. Więc czym się różni? Moim zdaniem jednak dużą rzeczą jest trochę korzystanie z tej tradycji zachodniej.