Modna łodzianka sprzed niemal 100 lat

Tak, tak. Ktoś po prostu wspomina, że jego prababcia albo babcia, no właśnie była tego typu krawcową. Natomiast w ogóle te archiwalia związane z rodzinami fabrykańskimi, wydaje mi się, że one są bardzo trudne do prześledzenia. I też to, jak te kobiety się ubierały, jak wyglądały, no to możemy ocenić na podstawie zdjęć. Bo akurat tych zdjęć się zachowało więcej, no dlatego, że te osoby mogły sobie na to pozwolić, na określony styl życia. Natomiast nie do końca możemy powiedzieć wprost, gdzie one pozyskiwały te rzeczy i jakby na co stawiały. Czy w ogóle korzystały z lokalnych usług, czy faktycznie wybierały tylko zagraniczne? Wspominając o tych krawcowych, bo przyszło mi to na myśl, tego nie ma w książce, bo właściwie to wspomnienie dotyczyło trochę wcześniejszego okresu, lat 20. Anna Szydłowska, córka Maxa i Felicji Szydłowskich.

Felicji z domu Prywes z Warszawy. Max Szydłowski w latach 20-tych bardzo się wzbogacił. Felicja Prywes pochodziła z rodziny bardzo zamożnej, ale wówczas już trochę zubożałej. Natomiast Max Szydłowski współtworzył to środowisko lokalnej burżuazji, ale już po I wojnie światowej. I w ich wspomnieniach, znaczy Anna Szydłowska wspominała, że do nich przychodziła krawcowa. Tylko ona wspominała o swoich rzeczach, że przerabiała jej sukienki. Mimo, że to byli zamożni ludzie, tak? Więc ta krawcowa jednak do jakichś napraw, przeróbki krawieckie była wzywana, tak? Tak. Zaczęliśmy trochę od Piotrkowskiej. Jak wyglądał taki krajobraz zakupowy? Macie taki rozdział poświęcony temu. Jak mogło wyglądać takie, niech będzie, wyjście na zakupy? No to znowu będzie zależało wszystko od dostępności portfela.