RP438: Johann Strauss – król walca

I w ciągu swojej kariery muzycznej napisał 300 utworów. Nie tak świetnych jak Johann, ale również nie najgorszych. Sukces Johana Straussa syna był tak wielki, że nazywano go austriackim Napoleonem. Orkiestra wyruszała w wielkie tournée po Francji, Anglii, Niemczech, Królestwie Polskim i imperialnej Rosji, a nawet za ocean.

Również w Rosji jego popularność była naprawdę niezwykła. Pisały o nim wszystkie gazety, szczególnie kochały go kobiety. Jego fanki często prosiły go o pukiel włosów, o kilka włosów. Ale on nigdy nie dawał. Muszę wam powiedzieć, że podobno nigdy nie dawał swoich włosów. Jeśli zobaczycie na zdjęciu, jak wyglądał, miał wielką brodę i dosyć bujne włosy. Gdy któraś fanka była bardzo natarczywa i prosiła go wielokrotnie, to podobno wysyłał włos, ale psi, nie swój, włos z sierści psa. Taki był Johann Strauss.

Arystokracja rosyjska naprawdę uwielbiała go, a on uwielbiał Rosję. Rosja dawała mu mnóstwo, mnóstwo pieniędzy. Ale w wieku 30 lat długie wyjazdy zaczęły go męczyć i postanowił się ustatkować. Słyszeliście słowo ustatkować? Ustatkować się to znaczy osiąść w jakimś jednym miejscu, założyć rodzinę. W tym czasie Johann Strauss został nadwornym koncertmistrzem i kierownikiem balów we Wiedniu. Większość koncertów w tym czasie prowadził najmłodszy z braci Straussów, Edward.