RP435: Życie w lesie

Trzy lata po tym wydarzeniu Henry David Thoreau postanowił przenieść się do Walden. Walden to było miejsce położone niedaleko Concord, bardzo blisko, kilka kilometrów obok miasta i tam mieszkali ludzie, którzy, można powiedzieć, nie pasowali do społeczeństwa. Ludzie, którzy nie mieli pracy, dawni niewolnicy, a teraz już wolni ludzie. Alkoholicy po prostu ludzie niepasujący do normalnego społeczeństwa w XIX wieku. Zatem Thoreau, człowiek, który skończył Harvard, pracował jako nauczyciel, pochodził z dobrej rodziny, jego ojciec miał fabrykę ołówków.

Ten człowiek zamieszkał w miejscu, gdzie nikt by się tego nie spodziewał. Ludzie zaczęli go pytać, co ty robisz? Dlaczego to robisz? Pamiętacie? Peace Pilgrim, kiedy postanowiła pozbyć się swoich rzeczy, Wtedy też ludzie pytali się jej, co ty robisz, dlaczego to robisz? I teraz było zupełnie tak samo. Thoreau dał wtedy cykl wykładów, w których między innymi wyjaśniał, co zamierza zrobić. Te wykłady i jego głębsze myślenie na ten temat powoli przekształciły się w myśl o książce. Zatem Thoreau postanowił zbudować chatę w lesie nad jeziorem Walden Pond.

Zrobił to po to, żeby jego pierwszy dzień, który przeżyje w Nowym, W swoim nowym życiu przypadał na dzień urodzin Johna. Bardzo kochał Johna. Niektórzy myślą, że to miejsce, gdzie mieszkał Thoreau, było gdzieś głęboko, daleko w lesie, w miejscu odległym, niedostępnym. Ale to nie jest prawda. Walden Pond leży bardzo blisko Concord. Thoreau mógł nawet codziennie chodzić do miasta. Zresztą dosyć często to robił. Spotykał się ze znajomymi, spotykał się z rodziną. Ludzie mogli odwiedzać go również w jego chacie.

Thoreau bardzo dużo czytał. Czytał dzieła klasyczne Homera, Arystotelesa, ale również Bhagavad Gita. Świętą Księgę Hinduizmu. Myślę, że był jednym z pierwszych zachodnich filozofów, którzy zainteresowali się hinduizmem. W końcu Thoreau zaczął pisać swoją książkę. Początkowo ta książka miała być o nim i o jego zmarłym bracie, ale później chyba powoli przekształciła się w zbiór myśli Thoreau o życiu. Thoreau zatytułował tę książkę Walden, czyli Życie w lesie.

Dużo spacerował, pracował fizycznie, czytał, odwiedzał w mieście rodzinę znajomych, kupował gazety, pomagał Emersonowi, kontemplował przyrodę, zastanawiał się nad życiem i oczywiście pisał swoją książkę. Takie proste, spokojne życie. Jego doświadczenie, eksperyment, jak sam czasami mówił, skończył się po dwóch latach, dwóch miesiącach i dwóch dniach. Wtedy opuścił swój dom nad jeziorem Walden. Stało się tak między innymi dlatego, że jego przyjaciel Emerson miał wyjechać do Europy.

Emerson poprosił Thoreau, żeby w tym czasie zamieszkał u nich w domu, I oczywiście Thoreau zgodził się. Byli wielkimi przyjaciółmi. Thoreau był przyjacielem jego rodziny. Mieszkał już wcześniej z Emersonami. Ich dzieci bardzo go lubiły. Więc to było bardzo naturalne, że przeprowadził się teraz do nich jeszcze raz, żeby pomóc żonie Emersona, gdy jej mąż pojechał do Europy. Później Thoreau pracował nad swoją książką. Jej pisanie zajął razem 9 lat. W 1854 roku wydał ją pod tytułem Walden or Life in the Woods, czyli Walden lub Życie w lesie.

Wszyscy czytają Walden. W Polsce muszę wam powiedzieć, że chyba większość ludzi nie zna tej książki, nie ma o niej dużego pojęcia. Została przetłumaczona dopiero 30 lat temu. Dziś często mówi się o powrocie do natury, o minimalizmie, krytykuje się kapitalizm, dlatego to o czym mówił Thoreau bardzo do tego pasuje. On mówił, że nie ma sensu zarabiać mnóstwa pieniędzy ciężką pracą, żeby potem wydać te pieniądze na drogie rzeczy. Lepiej jest pracować mniej, tylko tyle ile potrzeba, żeby zarobić na najważniejsze rzeczy, ale za to mieć mnóstwo wolnego czasu.

Bardzo wzruszył mnie list od Olgi z Rosji, który Ty przeczytał pod koniec swojej audycji. Tak naprawdę takich ludzi, takich Rosjan, które wspierają Ukrainę i potępiają wojnę i Putina są bardzo mało w tym zombowanym państwie. I ich życie jest bardzo ciężkie. Jak mówimy w Polsce, jest masakra. Większość Rosjan, nawet pośród moich znajomych, które urodzili się w Ukrainie i mieszkali w niej ponad 20 lat, a teraz już 30 lat mieszkają w Rosji, nie wierzy w to, że w Ukrainie to też wojna.

W czasie okupacji w mieście pozostawało 10 tysięcy osób. We wrześniu Izum został odzyskany. Odzyskany przez Wojsko Ukraińskie. W mieście odkryto wtedy masowe groby, a w nich 440 ciał, w tym ponad 200 kobiet i 11 dzieci. Lena w swoim nagraniu mówi, że Izum wraca, powoli wraca do życia, ale życie tam nie będzie łatwe. Ta zima będzie niezwykle trudna. Prawdopodobnie nie będzie ogrzewania, będzie wiele problemów, ale jestem pewny, że mieszkańcy Izuma i innych miast i wsi Ukrainy dadzą sobie radę.