Podejdź do stołu (22.03.2026)

Apostoł Paweł Pisze coś, co powinno nas zatrzymać i dać nam refleksję. Pierwszy Koryntian, dziesiąty rozdział, szesnasty werset czytamy tak. Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest wspólnotą z krwią Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest wspólnotą z ciałem Chrystusa? Słowo wspólnota po grecku to jest koinonia. To jest takie piękne greckie słowo. I to nie jest oglądanie z boku, w stylu słowo koinonia i to, co apostoł Paweł mówi, nie mówi stańcie i bądźcie widzami wydarzenia, które się wydarzyło 2000 lat. Nie, apostoł mówi, to jest uczestnictwo, to jest zanurzenie, to jest realna obecność, w której każdy wierzący, który oddał swoje życie Jezusowi, powinien uczestniczyć. To jest idea koinonii.

Potem czytamy w jedenastym rozdziale tego samego listu, apostoł Paweł pisać się dalej. Dlatego kto spożywa chleb lub pije kielich Pana niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana. Pomyśl. Pomyślmy. Gdyby chleb był tylko symbolem, bo to jest ważne, gdyby chleb był tylko symbolem, jak można było być winnym tylko symbolu ciała i krwi, o którym mówi Paweł? Paweł traktuje to śmiertelnie poważnie. On mówi o tym stole jako o czymś, co powinno być dla nas ultra ważne jako wierzących ludzi. Bo Chrystus jest tutaj realnie obecny. Nie w jakiś magiczny, symboliczny sposób. Nie jak w horrorach, kiedy po prostu jest jakaś obecność, ale nie wiemy gdzie jest. Nie, Jezus jest tutaj. Jezus jest reprezentowany przez chleb i przez kielich, który tutaj stoi.

Natomiast apostoł Paweł mówi nam nie. To jest nasz fizyczny Jezus Chrystus, obecny tutaj. I mamy za każdym razem, kiedy siadamy wspólnie jako wspólnota, jako Kościół, jako wierzący, jako rodzina do tego stołu, mamy wierzyć i wyznawać. Panie, jesteś tutaj z nami. I wszystko, co idzie z obietnicą obecności Chrystusa, którą nam zostawił, jest z tym związane. Od uzdrowienia. Przez leczenie serca, przez pełne zbawienie. Te wszystkie obietnice są zawarte w komunii. Żyjemy w kulturze, gdzie wszyscy są głodni. Wiem po sobie. Bo ostatnie 20 lat, kochani, to jest moja walka z tyciem. I powiem wam, że nigdy nie miałem problemu z jedzeniem, ponieważ nigdy go nie miałem za dużo w życiu.

Ten stół ma o wiele większe znaczenie. My jako wierzący musimy zagłębić się w czym jest tajemnica stołu coraz bardziej. Jesteśmy bezpieczni, jesteśmy zachowani do wolności, jesteśmy uzdrowieni, jesteśmy chronieni, kiedy podchodzimy do stołu i celebrujemy i pielęgnujemy to, co Chrystus dla nas wykonał raz, a dobrze. I pamiętamy o tym, bo kiedy pamięć zawodzi, do głowy wkradają się różne kłamstwa, ale kiedy pamiętamy o tym, jesteśmy w stanie ustanowić swoje myślenie I sfokusować się na Chrystusie, który zawsze chce przynieść ci wolność, uzdrowienie i zwycięstwo. Ale jeżeli tego nie pilnujemy, jeżeli nie pamiętamy, jeżeli Chrystus nie jest przed naszymi oczami, jeżeli tak jak apostoł Paweł pisze, jeżeli nie patrzymy i nie kierujemy swojego wzroku na Chrystusa, tracimy każdy aspekt wolności i zapominamy o nim, a potem mamy problemy i nie wiemy, jak te problemy rozwiązać i nie wiemy, jak z tymi problemami przyjść.