Kto Ty jesteś? v.2.0 (20.09.2026)

Natomiast to są te nauki, które podważają ich pożądliwości, czyli to, czego oni pragną. Nie to, co jest prawdą. To są dwie różne rzeczy. A my bardzo często dzisiaj kierujemy się tym, co przede wszystkim czujemy. I to jest naszym wyznacznikiem. Jeżeli nie czuję się z czymś dobrze, to znaczy, że to nie jest dobre. Jeżeli coś mi się nie do końca podoba, jeżeli jest tak, że jest mi niewygodnie, to po prostu tego nie będę robił. Niestety, jeżeli spojrzymy na Biblię, to zobaczymy, że wiele, że apostołowie czy Jezus robili rzeczy, które im się nie podobały. Byli posłuszni pomimo tego, że ich ciało, ich emocje mówiły nie. Że się bali, że cierpieli, że nie mieli na różne rzeczy ochoty. Ale to robili.

Dlatego, że wiem, że kiedy ja będę się uczył od kogoś, to prędzej czy później mój charakter stanie się taki, jak podziwiam w tej osobie. I kochani, o tym samym mówi Biblia. Dlatego, że kiedy Jezus mówi o tym, że mamy nieść jarzmo, to w judaizmie to obraz jarzmo oznaczało przyjęcie nauki rabina, czyli obraz uczniostwa. Jezus nie obiecywał życia bez jarzma. Kto Ty jesteś? v.2.0 20.09.2026. Każdy z nas ma mieć jarzmo, czyli każdy z nas ma przyjąć czyjąś naukę i ma iść za tą nauką.

Jestem też pewien, że i w Tobie mieszka, czyli z pokolenia na pokolenie Twoja rodzina jest wierząca. Ja z pokolenia na pokolenie to widzę. Z tego powodu przypominam Ci, abyś rozniecił dar Boży, który jest w Tobie przez nałożenie moich rąk. Czyli apostoł Paweł się o niego modlił, przekazywał mu namaszczenie, uczył go pewnych rzeczy. Czytamy dalej. Ty pojąłeś moją naukę. Ty, Tymoteuszu, pojąłeś moją naukę, mój sposób życia, moje dążenia, moją wiarę, moją wytrwałość, moją miłość i moją cierpliwość. I następnie pisze do Koryntian. Do Kościoła, który miał wiele problemów. Choćbyście bowiem mieli dziesięć tysięcy wychowawców w Chrystusie, to jednak nie macie wielu ojców. Ja bowiem przez Ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie. Proszę was więc, bądźcie moimi naśladowcami. Jak?

To jest wspaniałe, ale też znam wielu z was niestety, którzy jesteście po drugiej stronie barykady. Po tej stronie, gdzie po prostu mówicie, ja będę sobie żył tak jak chcę, bo po prostu nie wiem, kościół mnie zranił, bo ktoś mnie zranił, bo pogoda mi się nie podoba, bo tego nie czuję, bo taki się urodziłem, bo już mam dość tego, że wszyscy mi narzucają pewne rzeczy i niestety do was uderzam. Poczujcie się po prostu źle. Tak? Wyciągnijcie z tego wniosek. Słuchajcie, dlaczego? Dlatego, że Biblia mówi wprost. Mamy upodabniać się do Jezusa. Pierwszą rolą wierzącego jest jego bycie uczniem. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego syna. Żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.

Czyli mamy się stawać taki jak Jezus. To jest bardzo proste. Kiedyś w latach, no na początku lat dwutysięcznych były takie opaski. What would Jesus do? Nie wiem czy pamiętacie. WWJD. Nosiłem taką oczywiście, było to cool. I po co ona miała być? Bo była po to, że kiedy po prostu robiłeś jakąś rzecz, to sobie miałeś zadać pytanie, czy Jezus by też to zrobił? Czy Jezus postąpiłby tak jak Ty? A jak by postąpił w tej sytuacji, która przed Tobą stoi i czeka? Wielu z nas, jak sobie zadamy to pytanie, nie w tych rzeczach, które robimy tak jak Jezus, tylko w tych rzeczach, które nie robimy, to niestety wielu z nas ucieka od zadawania sobie tego pytania. Dlaczego? Bo jest nam niewygodnie. Po prostu stwierdzamy, że nie chcemy być posłuszni, bo tego nie czujemy. I w ogóle posłuszeństwo to jest temat starych kościołów, starych pryków.