GORĄCY SPÓR O IMIGRANTÓW: Krzysztof Bosak vs. kardynał Grzegorz Ryś

I teraz... Tam jest taka moim zdaniem fałszywa czy dwuznaczna teza teologiczna o tej objawieniu jedności rodzaju ludzkiego. Moim zdaniem chrześcijaństwo nie jest żadnym objawieniem jedności rodzaju ludzkiego. To jest po prostu mowa trawa. Chrześcijaństwo jest objawieniem boskości osoby Jezusa Chrystusa. Wierzymy również w to, że jesteśmy równi, ale nie tu na ziemi, że jesteśmy równi wobec Boga. A jak komuś się to myli z socjalizmem czy internacjonalizmem, czyli że tu na ziemi wszyscy jesteśmy tacy sami i powinniśmy mieć tyle samo, to to się nazywa socjalizm albo komunizm. I to nie jest część chrześcijaństwa. To fundamentalny spór wewnątrz kościoła katolickiego i Polska nie jest tutaj żadnym wyjątkiem. Dyskusje między katolickimi politykami a hierarchami, którzy często idą taką linią papieża Franciszka, są coraz bardziej powszechne.

Bardzo często w kontekście takich proimigranckich wypowiedzi hierarchów pojawiają się dwa fragmenty z Pisma Świętego. Pierwsza rzecz to jest list do galatów, gdzie święty Paweł mówi o tym, że już nie ma Greka, ani Żyda, ani Poganina, ani człowieka wolnego, ani niewolnego i tak dalej, i tak dalej. I często osoby nastawione proimigrancko mówią, że skoro tak jest, no to narodowości nie są istotne aż tak mocno po objawieniu, toteż jesteśmy wezwani do tego, aby przyjmować właśnie imigrantów jako takich. Drugi fragment to jest oczywiście przypowieść Jezusa o miłościwym Samarytaninie, gdzie mamy do czynienia z takim wezwaniem do tego, aby nie tylko zauważać cierpiących, którzy są spoza mojego kontekstu kulturowego, bo Samarytanin i Żyd to...

dwie różne grupy etniczne i ten Samarytanin nie tylko pomaga i jakby ratuje przed śmiercią tego Żyda pobitego wcześniej, ale daje mu dwa denary, czyli bardzo dużo i daje mu również olejek itd., itd., co sprawia, że to nie jest tylko takie, żeby ten migrant przeżył i coś tam mu dać, tylko żeby zauważyć on na swoją godność. I rzeczywiście te dwa fragmenty są bardzo istotne w rozważaniach Kościoła na temat stosunku do imigrantów, ale muszą być właśnie dobrze zrozumiane. Zaczynając od listu do galatów. W tym samym fragmencie, krótko później, jest również napisane, że nie ma już ani mężczyzn, ani kobiety. No to przecież nie możemy uważać, że Jezus stwierdził, czy w tym przypadku św.

Paweł, że mamy do czynienia z tym, że objawienie de facto znosi różnicę między kobietą a mężczyzną. Jezus wcale nie głosił, że już nie ma dwóch pci, tylko 52 czy ileś tam, tylko jest właśnie tym, który zauważa, że wszyscy jesteśmy w godności dzieci bożych. I o to chodzi w tym... fragmencie. Mamy swoją godność, a ta godność, jej źródło polega na tym, że jesteśmy wszyscy stworzeni na obraz i podobieństwo Boże. I to w tej relacji jesteśmy ze sobą równi. Nie znaczy to, że wszystkie różnice, czy to narodowościowe, czy to statusowe, czy to materialne, czy to płciowe, nie mają sensu. One mają jak największy sens i tylko dzięki... jakby zauważaniu ich i dowartościowaniu tych różnic, jesteśmy w stanie wzbić się poza te uwarunkowania i myśleć o sobie jako o człowieku, o człowieku, który należy do jednego rodzaju ludzkiego.

Potrzebujemy jezusowego języka, jezusowego sposobu wypowiedzi. I z tą pierwszą częścią tej wypowiedzi również się nie zgadzam, no bo jeśli 20 lipca ten list był czytany, a 19 lipca w 80 miastach w Polsce były marsze stop imigracji organizowane przez Konfederację, no to trudno w tym kontekście uznać, że ten list pasterski nie jest polityczny. Jest w kontekście politycznym, jest wypowiedzią polityczną, krytykującą pewne zachowania polityczne, więc jest polityką. Natomiast ten drugi fragment rzeczywiście zasługuje na uwagę, bo arcybiskup Bryś mówi o tym, że nie chce jakichkolwiek działań politycznych, to nie jest jego rola, tak rozumiem, chociaż to może być trochę sprzeczne z tym, co wcześniej sam mówił, a ja to komentowałem. Ale jest konkretna prośba. Prośba o nawrócenie języka.

Można być mniej albo bardziej podobnym do Boga. No i tutaj tkwi źródło tak zwanego realizmu antropologicznego, który widzę w kościele katolickim i którego to realizmu w kościele katolickim mi brakuje. Bo jeśli jest tak, że ludzie mogą utracić poniekąd tę godność, jeśli chodzi o podobieństwo Boże, bo po prostu odróżniają się bardzo od Boga, są ateistami, nie wierzą w Boga, trwają w grzechach ciężkich itd., to nie możemy uważać, że każdy człowiek to anioł. Myślę, że tutaj jest źródło tych proimigranckich poglądów. To znaczy godność osoby ludzkiej, równość w świetle tego, że każdy... jest dzieckiem Bożym, od razu prowokuje u nas takie sformułowanie, że jeśli tak, no to musimy wszystkich przyjmować, musimy kształtować taką politykę, żeby była ona maksymalnie proimigrancka, bo tak chciał Jezus, bo tak chciał miłościwy Samarytani, bo tak chciał w końcu święty Paweł w liście do galatu.

Ostatnio też kardynał Krajewski powiedział takie zdanie w Rzymie na mszy, na której swoją drogą również był arcybiskup Ryś, że hasło Polska dla Polaków sprawia, że de facto wyzbywamy się Jezusa. Takie było... Takie było sformułowanie, że jeśli mówimy Polska dla Polaków, no to nie ma w Polsce miejsca dla Jezusa. Oczywiście tak, ale oczekiwałbym również od hierarchów kościelnych, od polskich biskupów, księży, żeby nie zapominali o tym dziedzictwie katolickiej nauki społecznej, jeśli chodzi o analizy, wartość, istotność tożsamości narodowej, bo dobrze byłoby, aby katolicka nauka społeczna była taka... jaką ja w tym okresie powiedzmy początkowym najmocniej ją cenię.

To znaczy, żeby po pierwsze była jednoznaczna, a po drugie pokazywała cały obraz. Myślę, że katolicka nauka społeczna, przynajmniej od papieża Franciszka, często ulega pewnego rodzaju... wrażliwości liberalnej, lewicowej, podkreślając tylko i wyłącznie te postulaty, które są bliskie w kontekście oczywiście kryzysu migracyjnego lewicy i liberałom, natomiast zapomina o tym, że również tożsamość narodowa jest istotna. Ostatni fragment, który chciałbym skomentować z Krzysztofa Bosaka, to jest to sformułowanie, które chyba dwukrotnie pojawia się w rozmowie z Emanowskim, to znaczy, że trzeba oddać cesarzowi co cesarskie, a Bogu to co boskie. To oczywiście... Jest bezpośredni cytat z Ewangelii, ze słów Jezusa, natomiast to również w ustach Krzysztofa Bosaka, w kontekście tego, co mówił i jakie działania Konfederacja ostatnio podejmowała, wydaje mi się, może być rozumiane jako taka prosta furtka do tego, aby polityk, który uważa się za katolika, de facto w działaniach politycznych, w swoich słowach, w swoich planach...