Misja specjalna: Zimna Wojna 2.0

Emergency Alerts. Niebezpieczeństwo. Pociski balistyczne nadlatują nad Hawaję. Natychmiast szukaj schronienia. To nie są ćwiczenia. W jednej chwili nasza wyspa zmieniała się w strefę paniki. Opowiadała reporterowi dziennika The Guardian Ashley Truska. Wszyscy wiedzą, że mają tylko 15 minut na ewakuację, a jednocześnie nikt nie wie, gdzie uderzy pocisk. Na autostradzie zatrzymały się samochody. Ludzie uciekali z ulic i parków w poszukiwaniu schronienia. Na hali sportowej, gdzie właśnie odbywał się mecz koszykówki, zawyła syrena. Zawodnicy zeszli z parkietu. Tłum widzów ruszył w kierunku wyjść awaryjnych. Każdy zadawał sobie pytanie, co robić? Rodzina Ashley Trask, matka, mąż, dwóch synów i dwuletnia córeczka wsiedli do samochodu. Pojechali do ogrodu botanicznego, bo tam były budynki o solidnych betonowych ścianach, które służyły mieszkańcom wyspy Kauai za schronienie podczas huraganu.

15 minut, o których wspominała Ashley Trask, to bardzo, bardzo mało czasu. Dlatego nie wszyscy mogli znaleźć sobie bezpieczne schronienie. Dzwoniła do nas nasza rodzina z drugiej części wyspy. Płakali do telefonu. Wiedzieli, że nie zdążą. Problemem były domy budowane na Hawajach, cienkie ściany i, przede wszystkim, brak piwnic. Schronienia szukano więc w każdym bezpiecznym miejscu. W podziemnych parkingach. W bunkrach i tunelach na terenie starej bazy wojskowej, pod mostami. A w ostateczności w domowej łazience. Ale był też niejaki Joshua Versola, 35-letni informatyk. Co możemy zrobić w takiej sytuacji? Według mnie nic. Pozostaje więc zachować się z klasą. Otworzyłem butelkę hibiki, nalałem do kieliszków i czekałem na moją dziewczynę. Okazało się, że jest za co wypić.

Wysyłanie broni do jakiejkolwiek strony konfliktu uważane jest za jego eskalację. Czyżby więc Pekin nadal naprawdę wierzył w to, że Zachód ponosi winę za podsycanie wojny na Ukrainie? Według obserwatorów stosunków międzynarodowych tak właśnie jest. A jednocześnie ci sami eksperci stwierdzają, że dostarczanie broni Rosji jest sprzeczne z chińskimi interesami. Jak to tłumaczą? Otóż takie decyzje doprowadziłyby do nałożenia na Chiny sankcji oraz zakłóciłyby handel z Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi. W takim wypadku straty dla gospodarki Chin byłyby wysokie. Mogłyby nawet zakłócić marsz ku potędze. Ponadto nastąpiłoby zaostrzenie odradzające się na naszych oczach zimnej wojny. To z kolei spowodowałoby zacieśnienie relacji Waszyngtonu z sojusznikami, nie tylko tymi z NATO. A to przecież nie jest w interesie Pekinu, o czym świadczy chociażby ostatnia wizyta dyrektora Wang Yi w Europie.