Misja specjalna: Odessa

Immunitet dyplomatyczny nie pozwala na zatrzymanie samochodu i ustalenie, kim są jego pasażerowie. Biskup Hudal wykorzystał swoje stanowisko i znajomości, aby pomóc w ucieczce poszukiwanym nazistowskim zbrodniarzom wojennym. Znaleźli się w tym gronie Franz Stangl, dowódca Treblinki. Gustaw Wagner, dowódca Sobiboru, Adolf Eichmann i Józef Mengele. W lipcu 49 roku Mengele pojawił się w Genui. W tamtejszej placówce Czerwonego Krzyża powołał się na nazwisko biskupa Hudala i otrzymał paszport. Teraz nazywał się Helmut Gregor i pod takim nazwiskiem popłynął do Argentyny. Zamieszkał prawdopodobnie w Buenos Aires, chociaż badacz zbrodni wojennych Szymon Wiesenthal twierdził, że Mengele najpierw mieszkał w Chile, a po 1979 roku przeniósł się do Paragwaju i tam żył aż do śmierci.

Według Szymona Wiesenthala należeli do Odessy między innymi Otto Skorzenny i Reinhard Gehlen. I to właśnie Gehlen, oficer wywiadu współpracujący po wojnie z CIA i twórca tajnych służb RFN miał wspierać działania Odessy. Czy była to prawda? Dokumenty tego nie potwierdzają, ale to tak naprawdę o niczym nie świadczy. Tajemnice wokół kwestii związanych z zakończeniem II wojny światowej nadal obowiązują. Choćby w kwestii interesującej nas tu Odessy, bo w świetle aktualnych badań jej istnienie nie jest wcale takie oczywiste. Już w filmie dokumentalnym wyprodukowanym przez telewizję ZDF Rise of the Far Reich spotykamy się z twierdzeniem, że Odessa nigdy nie była pojedynczą organizacją, którą opisał Wiesenthal, ale kilkoma organizacjami zarówno jawnymi, jak i tajnymi.