Za szafą C.S Lewisa | Narnia

Ja nie wiem jak Lewis to zrobił, żeby był w stanie wpaść na coś tak niesamowitego. Słowo grzeszyć wywodzi się z greckiego słowa , które oznacza chybić celu. Jest więc to sformułowanie związane z łucznictwem. A gdy grzywą złotą wstrząśnie, da początek wiecznej wiośnie. Dlaczego jest istotne to, że w zimę jest Boże Narodzenie? Jeżeli ktokolwiek ma jeszcze wątpliwości co do tego, że aslan symbolizuje w jakimś stopniu Chrystusa, to niech słucha dalej. Dzień dobry, dzień dobry. Dzisiaj z kolei pomyślam, aby omówić kolejną ciekawą powieść, jaką jest Narnia C.S. Lewisa. Pomysł na omówienie tej lektury, a nawet na przeczytanie tej powieści, przyszedł mi uwaga, uwaga, na mojej ulubionej Politechnice Gdańskiej.

Stała więc to czarownicę w bardzo złej lidze, w bardzo złym towarzystwie. Kolejna rzecz jaką się dowiadujemy to, że nie ma w Narnii Bożego Narodzenia. Dlaczego jest istotne to, że w zimę jest Boże Narodzenie? Zima jest okresem, kiedy wszystko jest martwe i chce narodzić się na nowo. Dlatego mamy Boże Narodzenie, Narodzenie Zbawiciela. Światło zaczyna znów wygrywać nad ciemnością. Pojawia się światło, pojawia się ciepło. Stąd mamy świece, gwiazdy betlejemskie, które oświetlają drogę w tej ciemności. To wszystko są bardzo istotne symbole, które są bardzo stare i bardzo ważne. W świecie Narnii C.S. Lewis na nowo opowiada o tym, jakie jest znaczenie tych symboli w tym fantastycznym, alegorycznym świecie.

Ten ogrom bodźców, z jakim Huxley się wtedy spotkał, mógł być nie do udźwignięcia dla przypadkowej osoby. I tutaj chciałbym teraz zwrócić uwagę na to, co się pojawia z kolei w Starym Testamencie. Najpierw w Eksodusie za pośrednictwem gorącego drzewa Bóg przemawia do Mojżesza. Następnie z kolei dzieją się ciekawe rzeczy, ponieważ Z narracyjnego punktu widzenia Eksodus jest bardzo ciekawy, ponieważ po raz pierwszy w Starym Testamencie Bóg bezpośrednio się pojawia i jest uczestnikiem wydarzeń. Taka ciekawostka. Kolejna rzecz. Po rozmowie Mojżesza z Bogiem jego twarz promienieje, co dziwi wszystkich Izraelitów i szokuje i sprawia, że tym bardziej czują oni trwogę i powagę w stosunku do proroka, kim był Mojżesz.

Ale kolejna ciekawa, bardzo istotna rzecz i teraz to się połączy wszystko. Bóg mówi do Mojżesza, żeby nie patrzył on na niego bezpośrednio, ponieważ jego obraz jest zbyt intensywny i zbyt znaczący. że jedynym sposobem na to, żeby Mojżesz był w stanie wytrzymać obecność Boga, jest patrzenie na Niego niebezpośrednio. Natomiast albo później, albo wcześniej, nie pamiętam tego dokładnie, Bóg mówi do Izraela, że nikt nie może dotknąć góry, bo jeżeli dotknie on góry, na którą Bóg zstępuje, to zginie. Później, z kolei chyba to już jest Księga Kapłańska, dowiadujmy się, że synowie Arona umarli, zostali spaleni w płomieniu, kiedy próbowali obcować z Arką Przymierza.

Chodziło tutaj o ten sam aspekt, że zginęliby, gdyby próbowali wejść w interakcję z Najwyższym. Jedynie Mojżesz może wejść na górę, ale nawet sam Mojżesz nie może patrzeć na Boga bezpośrednio. Musi odwracać głowę. Więc jest to moim zdaniem bardzo ciekawa i oczywiście złożona symbolika. Oczywiście nie wiem, czy dokładnie o to chodziło Lewisowi, ale zakładałbym, że mniej więcej o właśnie tą rzecz. Lewis był bardzo głębokim myślicielem i nie zakładałbym, żeby umieszczał tych rzeczy przypadkowo. A wiele razy mówił o tym, że oblicze Aslana jest jednocześnie piękne i przerażające. Moim zdaniem nie ma innego powodu, aby myśleć o tym, że coś może być jednocześnie piękne i przerażające, czyli może wywołać jednocześnie uczucie zachwytu i pięknem i jednocześnie trwogę niż to, o czym mówiłem przed chwilą.

Stąd w chronologicznie pierwszej przypowieści, jaka powstała, czyli przypowieści o Kainiej Ablu, Czyli o pierwszych ludziach. Pierwszych ludziach, którzy pojawiają się na ziemi. Jest mowa o Ablu, który składa dobre ofiary i o jego bracie, który składa ofiary drugorzędne, które są odrzucane przez Boga. Nie wiemy dokładnie, o czym tutaj jest mowa. Nie wiemy dokładnie, jaka jest natura tych ofiar. Wiemy tylko tyle. Na co Kain obarcza winą Boga i mówi, że to on stworzył niesprawiedliwy świat, że to on jest odpowiedzialny za jego własne niepowodzenia. Unosi więc on pięść w stronę nieba i wini Wszechmogącego o swoje własne problemy, że stworzył niesprawiedliwy świat itd. Następnie zabija brata.

Jeżeli nie podejmiemy tego pierwszego kroku, to nie musimy nic robić we własnym życiu. I w tym momencie powieści Edmund jest właśnie taką osobą, która woli pozbyć się hierarchii wartości jako takiej, niż zdać sobie sprawę z tego, że jest złą osobą. Kolejna oczywiście ciekawa rzecz, że cały czas Edmund mówi o obiedzie i to się też pojawia wielokrotnie. Nie pamiętam, w których listach w Nowym Testamencie, ale właśnie jest mowa o tym, że ich bogiem jest brzuch. Czym jest najwyższa wartość, jaką ta osoba respektuje? Co jest na szczycie hierarchii wartości? Może być to miłość, może być to najwyższe możliwe dobro, transcendencyjne. Ale może być to też coś bardziej przyziemnego. Przyziemności cielesne, hedonizm, brzuch, czyli jedzenie.

To jest prześliczne. Aslan z drugiej strony reprezentuje narodzenie, wiosnę, słońce, siłę życia, optymizm. Jest on np. za pomocą swojego oddechu w stanie zmieniać posągi z powrotem w żywe istoty. Jego oddech przywraca więc życie. Teraz mi dopiero przyszło do głowy to, że przykładowo, tak jak jeśli chodzi o wszystkie chrześcijańskie idee, jest tam bardzo duży nacisk położony na słowo, logos. Na przykład Bóg za pomocą słowa tworzy świat, tworzy porządek z chaosu. I wiemy, że słowo jest dobre, ponieważ jest to powtórzone za każdym razem. Jednocześnie, co jest bardzo moim zdaniem trudnym konceptem,