Mandalorian i Grogu, Erupcja i The Boys

Tak się nazywała szósta część Dekalogu? Chyba tak. Więc może tam coś jeszcze będzie razem z różnymi twórcami działał w tej sprawie. Muszę przyznać, że bardzo mi się podoba twoja opinia na mój temat, że uważasz, że z pamięci jestem w stanie przywołać tytuły wszystkich części Dekalogu. Nie jestem. Nie wszystkie miały jakiekolwiek nazwy, ale chyba ta akurat miała. Słuchajcie, przepraszam, wypisałem sobie inne wątki polskie, które pojawiły się w tym roku na Cannes. Marcin Czarnik po raz kolejny pracował z Laszlo Nemeszem. Przypominam, to on zrobił taki wybitnie poruszający film też o II wojnie światowej. Mulin się nazywa jego najnowszy obraz. W chilejskim The Meltdown Emanuele Martelli z sekcji Uncertain Regard, w której często Polacy pokazują swoje filmy, jedną z głównych ról grał Kuba Gierszał, a Juliana Świerzewskiego można było zobaczyć w filmie Flash and Fuel.

Nieźle, ale jednak większe wrażenie robi na mnie Martin Scorsese, który gra tam sprzedawcę. A, no właśnie, jeszcze on. Ja kocham, że Martin Scorsese ma teraz tak strasznie dużo side jobs. I tutaj gra Martina z Cortezem do studio, tutaj sobie podłoży głos w jakiejś śmiesznej kreskówce. Ja bym chciała na starość żyć w taki sposób jak on. Dużo chcę być jak Martin Scorsese. Szczerze mówiąc, miałem dokładnie te same myśli. Jak to musi być dobrze, wiesz, że dzwoni do ciebie Lucasfilm, Disney czy ktokolwiek tam teraz. I mówi, słuchaj Marcin, nie miałbyś chwili, my mamy dla ciebie taką super postać, wpadłeś na dwa dni na plam, będzie dobra zabawa. Okej, wpadłem. Marcin, mordo! Raczej. To jest dobre życie. On to robi dla wnuczków.

Nawet ta baza rebeliantów, która Raz w życiu nie jest w lesie, tylko tym razem na plaży i wygląda trochę jak baza po prostu w Wietnamie. Wygląda świetnie z tym zachodzącym słońcem, naprawdę, nie? Zobacz, jak wyglądają filmy o Wietnamie i te ich bazy, to wydaje mi się, że karka jest celowa. Tak, trochę też. Więc na poziomie technicznym to jest... Mega dobrze wyglądający film, jednak pewnie z lepszych Gwiezdnych Wojen pod tym względem. No nie wiem, Łotr I równie dobrze wyglądał i Ludwig Göransson z tą muzyką absolutnie mnie zachwyca. No super jest ta muzyka, jest jednocześnie nawiązująca do najlepszych standardów Gwiezdnych Wojen, a jednocześnie poszukująca czegoś nowego, a jednocześnie posługująca się tym motywem Mandaloriana, który jest bardzo fajny. A i jeszcze szukająca nowych jakichś dźwięków dla tego takiej gangsterskiej opowieści z tym Martinem Scorsese, który jest specjalistą do gangsterskich opowieści.

Więc ta planeta gangsterska, którą tu dostajemy też jest fajna i wizualnie dobrze wygląda i nie jest tylko taka neonowa, tylko trochę bardziej noirowa. Wszystko mi się tam podobało wizualnie i technicznie. Ojej, a ja właśnie miałam też mówić o tym, jak bardzo nie podobała mi się muzyka w tym filmie. Bo tam były takie dziwne momenty, w których oni, ten gangsterski moment, kiedy za chwilę pojawi się Martin Scorsese w formie szczura z czterema rękami, czy tam jakiegoś takiego homikopodobnego zwierzęcia. To ta muzyka brzmiała jak ze stoka. Ona nie miała w sobie żadnego charakteru, tylko ktoś wpisał w jakiegoś chatbota, ej wygeneruj mi muzykę, która będzie trochę groźna, ale trochę też ziomalska i oni tę muzykę właśnie tam podłożyli.