Mandalorian i Grogu, Erupcja i The Boys

49 lat temu. To nie jest równa liczba. No ale akurat złożyło się, że 25 maja będziemy mówić o nowym filmie z sagi Star Wars. A tam pierwszy film, czego nie rozumiesz. Bardzo dobra ciekawostka, przepraszam. Inne pytanie. Czy powinienem mówić Mandalorian i Grogu? Czy Grogu i Mandalorian? Nie, czy Mandalorianin i Grogu. A czemu tak? No bo jak sprawdziłem internet, to na dwoje babka wróżyła, jak to się mówi. Naprawdę? Tak. O, to teraz ja sprawdzę, bo ja zawsze widziałem, ale też nie czytałem tytułów za bardzo. Sprawdzam internet właśnie w tym momencie i wszędzie jest Mandalorian i Grogu. Jakieś halucynacje.

Nie psuj mi zabawy. Przy okazji serialu było Mandalorianin, takie mam wrażenie. Niech mnie ktoś poprawi, jeżeli jest inaczej. Mando. To jest wygodne i bezpieczne. Tak w takim razie to pójdzie. No ale skoro jesteśmy przy datach, to dwadzieścia... nie, ile lat naliczyłeś? 49. 49, dziękuję. Trochę więcej. Natomiast lat temu siedem mieliśmy chyba ostatni film kinowy z tego świata. Już patrzę, kiedy Han Solo wyszedł. Han Solo... 2018, czyli nawet więcej, osiem. No i może powinien być ostatnim filmem, który wyszedł, co? Czy nie? W sensie, że nic już nie pobije tego znakomitego filmu, jakim jest Han Solo? Nie no, aż tak to nie, ale próbuję tutaj w subtelny sposób wybadać, jaki macie stosunek do Mando i Grogu, bo jednocześnie dając do zrozumienia, że mój stosunek jest taki kurczę średni.

I na rękach trzyma Grogu, czyli... Kogoś, kogo nazywaliśmy Baby Jodą, bo wyglądał jak Yoda, tylko jako dziecko. Później dowiedzieliśmy się, że jest Grogu i ma te same moce, które mają Jedi czy tam podobne. Ma możliwość posiadania tych mocy. To jest mały i młody. I jesteśmy po upadku Imperium. Przed odbudową Imperium, jak to w świecie Gwiezdnych Wojen. I Mando zatrudnia się w Nowej Republice do tępienia przestępców, którzy jeszcze gdzieś tam na rubieżach funkcjonują po rozpadzie Imperium. A wracając do twojego pytania, Susie. A, no to ja jeszcze dodam, że oprócz tego, że widzimy twarz Pedro Pascala w tym filmie przez jakieś maksymalnie 7-8 minut, to dodatkowo też występuje tam Jeremy Olin White, który nie występuje, tylko jest osobą, która podkłada głos pod Rota de Hot.

Ja mam wrażenie, że jednak w dużej mierze dla siebie. No i dobrze, tego mu życzę. No a jeśli chodzi o film, no to co? To ja mam zacząć, tak? Ja uważam, że to jest film, który jest super rozciągnięty, bo to jest film, który trwa dokładnie 2 godziny 12 minut. Czy uważacie, że to jest film bardziej dla dzieci, czy bardziej dla dorosłych? Bo przez cały seans próbowałam to wyczuć i nie byłam w stanie się zdecydować. No bo z jednej strony jest on na tyle naiwny, że doskonale nadaje się dla dzieci. Co więcej, jest to film, który jest reklamowany w tym momencie w kinach. Dzień Dziecka jest już blisko i kina proponują seanse, na które można wziąć swoje dziecko i Mando i Grogu jest jednym z tych seansów. A z drugiej strony jest to film na tyle brutalny, że ja jednak gdybym była dzieckiem, to bym się popłakała i wyszła z sali. No, to z tym co, póki co powiedziałaś, to ja się chyba zgadzam, bo mam wrażenie, że to jest taki film, który dobrze pasuje jako taki wydłużony odcinek serialu, jakim był Mando.

Tak, bo te poziomy tam są. Gra, bo film to już w ogóle nie ma o czym mówić. Co ciekawe, Super Mario Galaxy The Movie, chyba tak się nazywa to, jest na razie najlepiej zarabiającym filmem w 2026 roku. No i tak samo było z jedynką zresztą. Taka ciekawostka tutaj przy okazji. No, nie mam za dużo do dodania do tego, co już powiedzieliście, oprócz tego, że moje notatki podczas tego filmu wyglądały mniej więcej tak. Baby Yoda i tutaj taka słodka minka. O Jezu, ja też mam notatkę Baby Yoda, ale słodki. Pokaż. Później mam, aaa, odpala rakietki, ooo, zakłada pancerz, aaa. No i tak naprawdę nie interesowało mnie tam... Naprawdę ma taką notatkę. O wiele, nie obchodzi mnie tam nic innego oprócz tej postaci Grogu i trochę też tak miałem z samym serialem, gdzie przyznam, że może powiem rzecz skandaliczną, ale

Plusem niewątpliwym jest wspomniany przez was Baby Yoda w El Grogu, o którym Werner Herzog powiedział, kiedy ekipa Mandaloriana chciała zamienić ten animatronik kukiełkę CGI-em, czyli efektem komputerowym, że są tchórzami. Bo najlepsze, co ten serial kiedykolwiek zrobił, to właśnie ta przepiękna, poruszająca kukiełka, która potrafi budzić prawdziwe emocje. Na zastąpienie jej CGI-em skończy się dokładnie tak, jak, daleko nie szukając, w nowej trylogii Gwiezdnych Wojen, kiedy kukiełkę ze starej trylogii zastąpili CGI-em. I ja się zgadzam. I oni też się zgodzili i została kukiełka. Jest fantastyczna. Zarówno w serialu, jak i w filmie. W filmie dostajemy jeszcze czterech mikromechaników, którzy jej towarzyszą. Są tak samo właśnie też animowani, więc to wygląda...

No dobra, no ale to zwróciłaś w takim wypadku uwagę na muzykę też w innych być może scenach, pomijając akurat tę jedną. I wszędzie ci się nie podobało? No, była ona miałka. Była ona taka, że mi nie przeszkadzała. Ona po prostu przelewała się przez moje uszy i nic we mnie nie zostało po tej muzyce. Doskonale. Jak tylko skończymy nagrywanie tego odcinka, będziemy odsłuchiwać wspólnie całą ścieżkę dźwiękową do Mandalorian i Grogu. No co ty, my mówimy o tym samym filmie? Naprawdę? Ta ścieżka dźwiękowa zwróciła twoją uwagę? Ona nie miała w sumie niczego charakterystycznego. Motyw Rebeliantów, który pojawia się a propos w tej bazie w Wietnamie, bardzo mi się podoba. Te utwory, które są grane do tego znowu, kiedy przylatują rebelianci i robią rzeczy.

Ja bym się z tym wszystkim zgodziła, gdyby oni, perspektywa antropocentryczna, gdyby oni użyli do tego młodego przedstawicielku gatunku, jakim jest Yoda. Podoba mi się, że nawet przedstawicielku zrobiło się. Gdyby zaprojektowali dla niego specjalne odgłosy, które mógłby taki młody przedstawiciel gatunku wydawać, a kiedy oni poszli na łatwiznę i wzięli odgłosy ludzkiego dziecka, podłożone pod coś innego, to ja sobie cały czas myślę, Boże, czy to małe dziecko, ten bobas, odjęty od matki, jest cały czas świadkiem tych wszystkich strasznych wydarzeń, które dzieją się w tym filmie? Nie, dobra, nie będę się z tym kłócił. Wydaje mi się, że to jest całkiem niezła recenzja. Skrytykujmy Mandaloriana i Grogu i opowiedzmy, że to jest film o... O nadużyciach wobec dzieci.

Nie, no daj spokój. Jest cała sekwencja, w której Grogu buduje dla swojego ziomka Żeby zbudować relacje z nami, widzami i z tym ziomkiem, który jest w kłopocie, buduje mu błotny domek i chodzi mu do źródła po wodę. Z taką małą buteleczką, z którą zakręca. Małymi łapkami ubija ten domek z tego błota. To jest historia przemocy, ale jednocześnie jest bardzo wzruszająca. No i znowu, przecież ten Baby Yoda potem wsuwa tego Mando po prostu siłą swojego umysłu, bo jest taki potężny do tego domku, ale sam domek z błota to musiał własnymi malutkimi rączkami zbudować, tak? No bo nie ma takiej mocy. On jest jeszcze malutki. Okej, porozmawiajmy inaczej.

Ty rozrabiako? To jest film dla rozrabiaków, jeżeli już. No tak no, niegrzeczni chłopcy to rozrabiacy. Nie mam tu na myśli... Nie mam tu na myśli niegrzecznego chłopca in a gangster way. Mam tu na myśli niegrzeczny chłopiec in a rozrabiaka way. Słuchaj, czy ty widziałaś jakiś film z Uniwersum Gwiezdnych? Widziałam dwa dziesięć lat temu. No i dlatego mówię, że nie jestem targetem, dlatego nikt nie powinien brać dzisiaj moich słów na poważnie, no. Także spokojnie, spokojnie. Chociaż ja bym chciał, żeby ten film nie miał tytułu Gwiezdne Wojny, Mandalorian i Grogu, tylko nazywał się Grogu i Mandalorian, dwoje rozrabiaków. Trochę liczę, że to może się jeszcze do zmienić. Może na Disney później wleci w takiej formie. Cztery w takim razie od ciebie, Zuzę?

Ale dobrze szyjesz, bo tak się właśnie tłumaczy ten tytuł, bo właśnie erupcja, tak nagromadzenie tych emocji, kiedy się nie widziały, następuje erupcja, kiedy się widzą i to jest najbardziej głęboka rzecz, jaka dzieje się w tym filmie, według mnie. Film, który leci na jednej metaforze od początku do końca. Ulala, dzisiaj mamy Zuzannę w trybie sassy. Grogu mi się nie podoba, to jest przemoc, tu nie ma emocji ani głębi. Żeby nie było, to mi się Erupcja naprawdę podobała. Na pewno dużo bardziej niż przeciętnej osobie, która ją oglądała, bo jest to znowu film, który te recenzje ma naprawdę na maksa średnie. Co ciekawe, w ogóle na polskim portalu od recenzowania filmów ma najgorsze, na tych zagranicznych ma dużo lepsze tak naprawdę, chociaż też nie jakieś fantastyczne. Bo to jest ciekawy case, że ten film pojawił się na American Film Festival. Ja miałem okazję w ogóle go zobaczyć chwilę wcześniej także i jak go oglądałem, to miałem takie, że oho, już czuję, że będzie zawód, bo chyba sama Charli XCX jakoś przyciąga tak do tego filmu, że ludzie pewnie spodziewają się po prostu, że ona tam wykonuje swój najlepszy album w historii przebijając brat i oczekiwania były ogromne.