#041 – Kawiarniany Sztokholm

Cafe Missionaren działa na rzecz budowania dobrej społeczności opartej na wspólnocie, radości i współczuciu. I to nie są słowa wytrychy, ale coś, co naprawdę widać i da się odczuć po przekroczeniu progu tego małego, niepozornego lokalu, udając się w kierunku centrum starego Sztokholmu. Poprzez działania na rzecz zwiększonej świadomości o dobroci życia, dobroci ludzi też. Chcą oni przyczynić się do tworzenia takiej bardziej szczęśliwej społeczności, bardziej szczęśliwych gości, którzy ich odwiedzają i to wszystko skupia się wokół właściciela, osoby, która stworzyła to miejsce, a mianowicie Wiktora. To jest pełen pasji gość, który założył tak naprawdę to miejsce, pracując jako dziennikarz sportowy w takich dużych programach telewizyjnych w Szwecji i po prostu, żeby szerzyć to dobro, w które sam wierzy.

Wiktora spotkaliśmy już u progu Café Michelin. Dlaczego to miejsce nas zaskoczyło? No bo po pierwsze, piliśmy tam zdecydowanie najsmaczniejsze ziarna z Ruandy na tym wyjeździe i w ogóle jedne z lepszych, jakie piłem w tym roku. Zapażone z wielką dbałością o każdą sekundę tego rytuału właśnie przez Wiktora w ramach metody w Kalicie. Tak nam smakował ten wypał, ich wypał, bo Wiktor pali te kawy sam, że kupiliśmy oczywiście te ziarna do domu i tu... zaczęła się najlepsza część tej historii i tego wspomnienia. Wiktor bowiem opowiedział nam o plantacji, z której pochodziło zielone ziarno w Ruandzie. To jest bardzo smutna historia niestety dwóch kobiet, które w tragicznych okolicznościach straciły całą rodzinę i dom, ale się nie poddały.

Nie poddały się i właśnie kawie poświęciły resztę sił... i życia, żeby je odbudować. Wiktor wspiera je osobiście, a przy tym jest osobą, która, tak jak ja, nie wierzy w zbiegi okoliczności. Kiedy wychodziliśmy z Cafe Missionaren, powiedział nam, każda osoba, która tutaj przychodzi, zostawia u mnie coś z siebie. Pojawia się na mojej drodze z jakiegoś powodu. Wy też. Tylko jeszcze oboje nie wiemy z jakiego. Dla mnie to była najlepsza wizyta w nowej kawiarni w tym roku w ogóle na świecie. Ja sporo tego zobaczyłem. Dziękuję Ci, Wiktor, z miejsca teraz nagrywania tego podcastu za to, że właśnie wchodząc do Twojego maleńkiego lokalu, ale... urządzonego z niesamowitą dbałością, gdzie nawet materiał czy faktura kubków papierowych nie jest przypadkowa, gdzie kolor pomarańczowy był zapewne wybierany przez wiele miesięcy zanim trafił do tego logotypu, gdzie opowieść osoby, która stoi za barem z jej charyzmą i z tym...