Związki zawodowe 2

On już wrócił się po nie, a niby w podziękowaniu za przetrzymanie tego sprzętu zaprosił mnie na randkę. Szczerze, po tym żarcie ze sprzętem nie mam pojęcia, co musiałam mieć w głowie, że go nie spławiłam, ale był bardzo przystojny, a moje koleżanki od zawsze powtarzały, że jestem za mało spontaniczna i że gdzie ja mam kogoś poznać? No to się zgodziłam. No bo w sumie czemu nie? Moje życie w tamtym momencie było tak nudne, że każda propozycja wyjścia brzmiała jak, no wreszcie coś się dzieje w moim życiu. Umówiliśmy się na weekend. Udało mi się poprzekładać korki jak Tetris. Chyba dwie godziny ustalałam z przyjaciółkami, co mam założyć. No i stało się, poszliśmy do kina, a później na herbatę. I było naprawdę bardzo miło. Dawno nie rozmawiałam z tak kulturalnym kolesiem, a przypominam, że jego początkowy żart mnie nastawił nieco bojowo. Czułam się bardzo adorowana, zadawał mi ciekawe pytania, okazało się nawet, że moi dziadkowie pochodzą z tej samej miejscowości co jego mama, więc spędziliśmy święta często w tym samym mieście i chodziliśmy na pasterkę do tego samego małego kościółka pod Warszawą.