#58 Pamięć i zapomnienie w Palestynie. Rozmowa z Romanem Kurkiewiczem

To znaczy jego profesor jest takim profesorem Bym powiedział, to jest taki liberalny syjodzizm starej daty, który polega na tym, że literatura jest lamentacją, literatura zyskuje sens tylko wtedy, kiedy staje się opłakiwaniem itd. I on jest raczej taki bardzo niechętny takiemu nowemu modelowi bycia Żydem w Izraelu, to znaczy modelowi takiemu bardzo prężnemu, muskularnemu, dominującemu. Maczystowski po prostu żołnierz IDF-u. Tak. Tak, więc on jest jakby z tego starego rozdania tych właśnie ocaleńców, których tam się zresztą traktuje z pewnym lekceważeniem i są tam studentki, zwłaszcza jedna, która właśnie mu to mówi wprost, że to jest w ogóle jakieś szmaciarstwo, że on jest niepoważny.

Maska rady i jest o krok od wygadania się. Na szczęście on się wygaduje chwilę później w relacji z profesorem. Nie, nie, wygaduje się tej koleżance, która się pojawiła i która go w Otwocku oprowadzała po okolicy, też po śladach żydowskich. Natomiast dosyć dziwną przemianę w konfrontacji z tym Edelmanem przechodzi ten profesor, bo profesor pojechał jako taki lamentujący pogrobowiec europejskich Żydów, a wrócił jednak prawie jak żołnierz IDF-u. Nagle się okazało, że ten Edelman go po prostu wkurza, że ten Edelman go po prostu sprowokował i utwardził ideologicznie.

Stara się bardzo głęboko w to wejść, będąc kimś kto jest w dużej mierze ofiarą źle przemyślanej zagłady albo zagłady właściwie powiedzielibyśmy z instrumentalizowany sposób po prostu taki, że z tego się robi broszurę po prostu motywacyjną dla żołnierzy IDF. I gdzie po prostu wszystko jest dozwolone, bo zagłada. Nie taka jest lekcja zagłady. Czyli to jest to, co czasem my mówimy na przykład na ulicy, że nigdy więcej, to znaczy nigdy więcej dla nikogo, nigdzie i nigdy już. Tak, że to jest lekcja Zagłady. Zresztą tutaj to słowo, a propos takich, prawda, tu jest, pada nigdy więcej i to mówi właśnie ta najbardziej prosyjonistyczna studentka w Auschwitz, na tej wycieczce, prawda, o to się nie może powtórzyć, właśnie.