Hrabia Monte Christo. 49. Rodzina Morrelów
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!
Czy to nie byłaby mężczyzna mniej więcej mojego wzrostu, może nieco wyższy i nieco szczuplejszy, w halsztuku pod samą brodę? Czy nie był zapięty na wszystkie guziki, ciasno opięty surdutem? Sztywny, jakby kij połknął? Zawsze z ołówkiem w ręku? – O, ale przecież pan go znasz! – zawołała Julia, a oczy jej błysnęły radością. – Nie, tylko się domyślam. Znałem niejakiego lorda, Wilmora, który rozsiewał na wszystkie strony takie szlachetne uczynki. I nie chciał się dać rozpoznać. Dziwak to był. Nie wierzył wcale we wdzięczność. – Och! – zawołała Julia w najwyższym uniesieniu i złożyła ręce. – To w co ten nieszczęśnik wierzył?
— Niestety — odparł Monte Christo, tłumiąc wzruszenie. — Jeżeli to Lord Wilmore jest waszym dobroczyńcą, obawiam się, że możecie go nigdy nie spotkać. Przed dwoma czy trzema laty rozstałem się z nim w Palermo. Odpływał w jakieś egzotyczne kraje. Wątpię, czy stamtąd powróci. – O, jakże pan jesteś okrutny – zawołała Julia z przestrachem i łzy zakręciły się w jej oczach. – Pani – rzekł poważnie Monte Christo, pochłaniając wzrokiem te dwie płynne perły, co spływały po policzkach Julii. Gdyby Lord Wilmore widział to, co ja tutaj widzę, może pokochałby jeszcze życie, bo pani łzy pogodziłyby go z rodzajem ludzkim. Wyciągnął rękę do Julii, a ona podała mu swoją, jak urzeczona wzrokiem i tonem głosu hrabiego.
Przecież ten Lord Wilmore spytała podchwytując tę ostatnią nadzieję. Musi mieć jakąś rodzinę, krewnych. Ktoś go przecież znał. Czyż nie moglibyśmy? — O nie, nie szukaj go, pani — przerwał hrabia. — Nie buduj pięknych złudzeń na słowach, jakie mi się niechcący wymknęły. — Nie, Lord Wilmore raczej nie jest człowiekiem, którego pani szukasz. Był moim przyjacielem, znałem jego tajemnice. Opowiedziałby mi o tym wydarzeniu. — Nic panu o tym nie mówił? — zawołała Julia. — Nigdy nie napomknął ani słowem, z czego można by wywnioskować? — Nie. A przecież wymienił go pan od razu. O, wie pani, zawsze się snuje jakieś przypuszczenia w podobnych przypadkach. Siostrzyczko, siostrzyczko, rzekł Maksymilian, idąc na pomoc hrabiemu.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!