Hrabia Monte Christo. 31. Włochy. Sindbad Żeglarz

Pan Pastrini odpisał, że ma do dyspozycji już tylko dwa pokoje i alkowe, i to na drugim piętrze, które może im wynająć za nader umiarkowaną sumę Ludwika dziennie. Młodzi przyjaciele zgodzili się. Po czym Albert, chcąc wykorzystać czas jaki mu jeszcze pozostał, udał się do Neapolu, Franz zaś został we Florencji. Kiedy się już dość nacieszył życiem stolicy Medyceuszy, kiedy się już dość naspacerował po tamtejszych ogrodach podobnych do ziemskiego Edenu, gdy już został przyjęty na wspaniałych salonach, które czynią we Florencji honory domu, Zdjęła go fantazja, aby zwiedzić Elbe, ten wielki etap historii Napoleona.

Na Korsyce, kolebce Bonapartego, zdążył być już wcześniej. Pewnego więc wieczoru odczepił z żelaznego pierścienia linę przytrzymującą małą barkę w porcie liwornenickim, owinął się w szeroki płaszcz i ułożył się na dnie łodzi, rzucając do przewoźników tylko krótki rozkaz. Na Elbe. Barka odpłynęła z portu, jak ptak morski wyfruwa z gniazda i na drugi dzień fronc wysiadał już w Porto Ferraio. Przewędrował cesarską wyspę po śladach Olbrzyma i w Marcinie znów się zaokrętował. W dwie godziny po opuszczeniu lądu łódź zawinęła na Pianose, gdzie, jak mówiono, miały nań czekać ogromne stada czerwonych kuropatw.