O Władziu, co na pierwsze słowo czeka

No więc, moi drodzy, witam was bardzo, bardzo serdecznie w naszym kolejnym spotkaniu z cyklu Historie Potłuczone. Oczywiście zamierzam was dzisiaj zaprosić do kolejnej historii, ale zanim to zrobimy, to oczywiście będą mini-historie. Kochani, jak zawsze dziękuję Wam, że ciągle słuchacie tych historii, że je komentujecie, że piszecie też swoje, ciągle nowe. To jest dobra rzecz, że tak powiem, dostawać dostęp trochę do Waszego serca, bo na tym to polega. Posłuchajcie proszę kilka tych krótkich najpierw mini historii. Marta pisze tak. Słucham historię ze śpiącym noworodkiem na mojej klatce piersiowej w szpitalu. W piątek urodził się nasz drugi syn.

No i tak jak widzisz, święty Józef doskonale sprawę dowiózł, więc tym bardziej jemu też należne są dzięki. Inna Marta z kolei pisze tak. Dziękuję. Chyba właśnie potrzebowałam to usłyszeć, że jestem zdolna do życia inaczej. Trzymam kciuki za Kubę i za wszystkich, którzy walczą ze swoimi drogami na skróty. Marto, tak, jestem przekonany, że jedną z najważniejszych rzeczy, którą trzeba drugiemu człowiekowi powiedzieć, w sensie tak mu powiedzieć, żeby on to usłyszał, to jest właśnie to, jesteś zdolny, żeby było inaczej. Bo często ludzie już myślą, że to jest niemożliwe, że się nie da. Jeżeli tylko odczytujesz w tej historii właśnie to, że można inaczej, nic piękniejszego. Kwerntowska?