Mentionsy Mentionsy
Historia w Radiu Olsztyn
Historia w Radiu Olsztyn

Stanisław Skalski

13.12.2024 ·24 min 27 s · 5 rozdziałów

Losy polskiego asa lotniczego okresu II wojny światowej, Stanisława Skalskiego (urodzonego 27 listopada 1914, zm. 12 listopada 2004). W 1950 roku, pod fałszywym zarzutem szpiegostwa, skazany przez komunistów na karę śmierci. Wyroku nie wykonano, zamieniając na więzienie. Opowiada Wojciech Kosiewicz z IPN w Olsztynie. Przygotował Mirosław Sochacki.

0:00 · Historia Stanisława Skalskiego 2

Zapisał się także do Aeroklubu Warszawskiego. W 1934 roku uzyskał licencję na latanie szybowcami. Postanowił po raz kolejny zmienić szkołę i został słuchaczem Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Oprócz nauki nawigacji, meteorologii, uczył się eleganckiej konwersacji i tańca. Należał do najznamienitszych uczniów słynnej szkoły Orlund, jak potocznie nazywano Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Nazwa Dęblin pierwszy raz pojawiła się na lotniczej mapie Polski już w maju 1920 roku. Dowództwo tworzącego się polskiego lotnictwa zwróciło uwagę na słoneczny biegun. Oceniono, że nasłonecznienie tego miejsca jest największe w skali całego kraju.

W okresie międzywojennym w szkole akcent padał w zależności od okresu albo na szkolenie obserwatorów, albo na szkolenie lotników. Tym ostatnim szczególną uwagę poświęcono w latach 30. XX wieku. Ze Szkoły Orląt wywodzili się nie tylko piloci lotnictwa myśliwskiego, ale wielu jej absolwentów zasiliło szeregi polskich eskadr bombowych. Jak nowoczesnym miejscem był wówczas Dęblin, świadczą słowa Asa Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie z okresu II wojny światowej, kapitana Wacława Króla. 1 października 1935 roku rozpocząłem naukę na drugim roczniku Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Było nas razem około 50.

4:00 · Pierwsze lata i szkolenie 1

Połowa rekrutowała się z kursu unitarnego, a połowa z kursu rezerwy lotnictwa. Warunki bytowe jakie zastaliśmy w szkole były doskonałe. Mieszkaliśmy po sześciu w dużych pokojach w nowym budynku nie przypominającym w niczym typowych koszar wojskowych. Wyposażonym w łazienki i umywalki, w salę do nauki własnej i salę sportową, w piękną dużą salę jadalną i nowocześnie urządzoną kuchnię. Skalski, który do Dęblina dostał się rok później, zapewne miał podobne spostrzeżenia. W październiku 1938 roku otrzymał promocję na podporucznika. Już wówczas wyróżniał się niepokornym charakterem i brakiem zdyscyplinowania, przez co nazywano go cywil.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.