Alicja Trojanowska - treść ponad wszystko

Przynajmniej ja tak to odbieram. Albo jestem mówcą i tylko konsumentem wszystkiego, co udało mi się wytworzyć. Albo jednak jestem twórcą jednocześnie i staram się coś ludziom przekazać, coś im udowodnić, albo przeciwnie, to powiedzieć im, że obalam ten mit, tak. Ale widać, jestem w mniejszości. Znaczy, bardzo dziękuję za ten punkt, bo okej, my mamy te feedbacki, mamy później, wiesz, jakieś spotkania, jednak no tak właśnie dosłownie tego nikt nie ujął, że słuchajcie, przecież tam są ludzie, którzy nas szukają. Znowu, ale wiesz, trochę też wynika z tego, no ja mam też trochę znajomych i przyjaciół, zaangażowanych w Toastmasters i jakby z nimi pogadać, co jest twoim głównym celem, to oni często mówią TEDx, tak czerwona kropka.

Po to się uczę wystąpień publicznych, że takim najwyższą sceną, na którą wejdę i udowodnię swoje umiejętności oracyjne, to będzie czerwona kropka, a nie idea. I teraz ja rozumiem, jak oni wyjdą i będą opowiadali o wystąpieniach publicznych. To ja bym pomyślał sobie, wow, czy gdyby przyszli i powiedzieli, że ktoś zrobi wystąpienie o tym, dlaczego każdy może się nauczyć wystąpień publicznych. To wtedy bym sobie powiedział, spoko, to to jest spójne, ale jak oni dokładnie często mają takie myślenie pod tytułem, W sumie to z wyjątkiem wystąpień publicznych nic mnie tak naprawdę nie fascynuje w życiu. Upraszczając, ale nie mam żadnej takiej idei, którą chcę się ponieść. Umiem zrobić trochę to, co się robi na Toastmastersach, czyli umiem wylosować temat i w trzy minuty się przygotować do tego, żeby zrobić całkiem spójną prezentację, improwizowaną, korzystając z umiejętności i ze wszystkich innych rzeczy.