Gwiazdowski mówi Interii. Odc. 118: W Stanach Zjednoczonych wraca doktryna Monroe'a?

Bardziej opłacalne było zajęcie się podatkami, które wtedy trzeba było płacić, no i ekonomią. Doktrynę Monroe. To ja doskonale pamiętam, a warto do niej dzisiaj wrócić. Dlaczego? Dlatego, że ona od 200 lat reguluje politykę Stanów Zjednoczonych. Co prawda niektórzy próbowali od niej odejść, ale o tym opowiem za chwilkę. Skąd ona się wzięła? Wymyślił ją razem ze swoim sekretarzem stanu, Johnem Quincy Adamsem, piąty prezydent Stanów Zjednoczonych, James Monroe.

To rozciągnie się także na nas. Adam Edison napisał, nie ma wątpliwości, że jeśli powiedzie się z koloniami, to w następnej kolejności zaatakują nas. No i Amerykanie nie mogli do tego dopuścić i nie dopuścili. A mieli się czego obawiać, dlatego że mocarstwo europejskie patrzyło nie tylko łakołym kąskiem na portugalskie czy hiszpańskie kolonie w Ameryce, ale z niepokojem patrzyli się na samą Amerykę, czyli Stany Zjednoczone. Bo przecież to tam rozwijał się przykład dla różnych zbuntowanych narodów nowej republiki.

Nie bez kozery będzie przypomnieć, że przecież po stronie Amerykanów przeciwko Imperium Brytyjskiemu walczyli Polacy. Walczył Kościuszko, walczył Pułanski. No właśnie, niechętnie chciano by tego typu rozwiązania powtarzać. Więc Ameryka, czyli Stany Zjednoczone, o której mówimy, Ameryka, Poczuły się, chyba słusznie, do pewnego stopnia zagrożone. John Colquhoun, który był sekretarzem wojny, na spotkaniu w gabinecie prezydenta 26 listopada 1923 roku wyraził opinię, że ostatecznym celem tego świętego przymierza jest uderzenie w Stany Zjednoczone.

Będziemy musieli walczyć na własnym brzegu o nasze instytucje. John Quincy Adams stwierdził na tym samym spotkaniu, że hiszpańskie imperium może zostać podzielone między Rosją i Francją, do których, chcąc czy nie chcąc, będzie musiała przyłączyć się Wielka Brytania. Znowu rozbiór. Mówi wam to coś? No właśnie. Rozbiór Polski połączył Rosję z Austrią i Prusami. Rozbiór kolonii hiszpańskich czy portugalskich mógł połączyć Rosję z Francją i Wielką Brytanią.

John Quincy Adams pisał, mówił, Rosja może wziąć Kalifornię, Peru, Chile, Francja, Meksyk, a także Buenos Aires. I w końcu Wielka Brytania, nie mogąc być bierną, weźmie Kubę jako swój udział. W ten sposób Stany Zjednoczone zostałyby na swoim własnym kontynencie otoczone przez niechętne jej państwa. I potrzebna była reakcja. No i wówczas wydarzyło się coś bardzo ciekawego. Otóż Wielka Brytania, która miała do wyboru przyłączyć się do planów Francji i Rosji w koloniach amerykańskich lub przyłączyć się do swojego byłego

Osłabić Związek Radziecki, żeby nie mógł stać się taką potęgą. No i wreszcie punkt piąty. To wyścig w kosmos z dominacji na oceanach. Trzeba było wraz z rozwojem technologii przenieść się w inne obszary broni międzykontynentalnej, no i właśnie podboju kosmosu. Doktryna amerykańska jest więc stała. Ponadpartyjna i ponadczasowa. A przynajmniej tak się wydawało, że ona jest ponadpartyjna, bo w pewnym momencie, jak to powiedział Silvio Berlusconi, najładniej opalony prezydent w historii Stanów Zjednoczonych, Barack Obama, a dokładnie rzecz biorąc jego sekretarz stanu, John Kerry, powiedział, era doktryny Monroe'ego dobiegła końca.