Mentionsy Mentionsy
Grysław
Grysław

#441: Najlepsze Legendy Zeldy

07.11.2026 ·1 godz 34 min · 8 rozdziałów
2:20 · Premiera i pierwsze wrażenia 2

Przepraszam. Musiałem Zeldę spacyfikować. Co to jest, kocie? Nie wolno. Ooo, nadlatuje. Oto on. I z powrotem, tak jest. Więc widzicie, miało być o Zeldzie i jest bardzo... Jest, jest bardziej o Zeldzie. Zelda siedzi teraz. Mam nadzieję, że będziesz tu siedzieć i mruczać. Co, kocie? W każdym razie, w każdym razie, jeszcze szybciutko parę słów. Udało się grę kupić, prawdopodobnie za kilka dni dostanę też drugą wersję pudełkową, a sądzę, że one mogą rosnąć w cenie, więc zachowam, a może później w jakimś konkursie oddam, zobaczymy. W każdym razie ten egzemplarz chcę rozpakować na wizji. Oglądacie to w piątek, więc jeśli uczestniczyliście w transmisji, to już pewnie to widzieliście.

Czasami jest problem w mówieniu o rzeczach, które wydarzą się w przeszłości, ale dla widzów już będą przeszłością. Tak jak w Zeldzie o karynie czasu, zobaczcie, jakie piękne nawiązanie. Ja cię, Ryszard, tylko powiem to, że jak oglądam właśnie okładkę, Mam ją w rękach, bo wyciągnąłem ją z pudełeczka. Ona jest bardzo ładnie wydana, bo właśnie jest taka mieniąca się. I to nie tylko przód, ale również i tył się tak pięknie mieni, więc pod światem wygląda troszeczkę bardziej dostojnie. A wewnątrz mamy mapkę świata ręcznie rysowaną. Tylko tak pokażę wam, drodzy widzowie. Jakie ręcznie? Tam pewnie wiesz, już ci pojawią informacje. Nie, nie, nie. Nie wiem, czy czytałeś osób, które czują, nie wiem, są osoby, które lubią wyrażać swoją niechęć do różnych rzeczy pojawiających się w sieci i od razu, jak pojawił się pierwszy zwiastun, to było dużo komentarzy, o mój Boże, przepuścili sobie przez filtr i to wygląda jak mobilka, albo to wygląda jak slop, czyli papka, lub też tak zwany SIUR, tak nie jest, tak nie jest, proszę Państwa, obejrzyjcie sobie.

9:20 · Dygresje na temat gry 5

Przez wiele gier monumentalną historią o rozwoju naszego głównego bohatera, którym jest Link, mimo tego, że tytuł opowiada o księżniczce Zeldzie, który ratuje, mimo przeciwności losu, ratuje właśnie księżniczkę. Taki motyw znany od setek lat z opowieści różnej treści, który się oczywiście braknie. Mamy złego, czarno księżnika Ganona czy Ganondorfa, zależy jak tutaj go nazywać. Czasem też oczywiście są różne inne postacie. Mamy cały wielki wykreowany świat Hyrule, który i nie tylko Hyrule, bo oczywiście mamy inne światy, inne sytuacje, bo tutaj jeżeli chodzi o historię w tej grze i oś czasu, to o tym kiedy indziej, znaczy będzie później.

Ale dobrze, Ryszard, proszę, ja się wyciszę. Nie, nie, nie, to był żart, to był żart. On zrobił bardzo ciekawe rzeczy, mówił, że słucham, zainteresowałem się, chociaż sporo już wiem, ale niekoniecznie się widziałem. No, bo będziemy się uzupełniać tym danym. Bo ja po prostu tak naprawdę, tylko szybciutko dodam, ja miałem kontakt z Zeldą, tak naprawdę, taki organoleptyczny dopiero w 99 roku. Oczywiście słyszałem, obijało mi się o uszy w latach 90. Już taka seria istnieje. W latach 80-tych raczej nie. Nie pamiętam, żebym słyszał o Zeldzie. Dopiero gdzieś na początku lat 90-tych ta nazwa się pojawiła, czy to w jakichś periodykach zagranicznych. Jednak przypomnijmy, że to była gra, której nie było na komputery domowe. To była gra tylko na konsolę.

Rozwiązaniem do tego był bardziej znanostany kartridż, który posiadał baterie. To też jest bardzo ważne, ponieważ jest to pierwszy kartridż na konsolę NES, który posiadał właśnie baterię, która podtrzymuje pamięć, dzięki czemu mieliśmy zapis dotąd, aż bateria nie padła. Czy to jest pierwszy kartridż w ogóle, który posiadał baterię? Z tego nie wiadomo chyba, na pewno na NES-a, ale czy konkurencja czegoś nie wydała? Czy Master System mógł wydać albo, bo rozumiem, że wcześniejsze gry, na przykład na takiej Atari 2600 albo Magnevision to nie miały czegoś takiego. Nie miały tam generalnie, jeżeli w ogóle cokolwiek było tak, że mogliśmy zachować postęp, to raczej wydaje mi się w formie... Kodów. Kodów. Takie, które były niestety nie do końca najlepszym rozwiązaniem. W niektórych grach się sprawdzało, tak jak na przykład w Metroidzie, w Zeldzie to się nie sprawdziło.

Plus jeszcze, co jest bardzo ważne, w Zeldzie to, co oczywiście w tych grach się bardzo mocno broniło i broni się w sumie do dzisiaj. I do dzisiaj jest przeniesione na praktycznie każdą część serii. Z bardzo niewielkimi wyjątkami, na przykład tymi niechlubnymi z CDI-a, to jest to, że mechanika tak naprawdę to jest połączenie gry logicznej i gry zręcznościowej, ponieważ mamy... Przechodząc przez lochy musimy rozwiązywać różne zagadki, aby mieć jakiś postęp, plus oczywiście mamy walkę z przeciwnikami, czyli elementy zręcznościowe, też elementy delikatnie platformowe. Również w pierwszej Zeldzie one występowały, więc To jak się przejrzymy na przykład z Eldzie właśnie pierwszej na NES-a i chociażby ostatniej takiej, która była ostatnia, ostatnia Zelda, która wyszła na Switcha, już mówię która, Echoes of the Windsom na Switchu, to rdzeń rozgrywki jest bardzo, bardzo podobny, a nawet jak porównamy sobie z trójwymiarowymi grami, tym bardziej tymi najnowszymi trójwymiarowymi, czyli powiedzmy sobie o

Jeżeli mieliśmy nieprawidłowo, zaczęliśmy rozwiązywać tą sekwencję przechodzenia przez pomieszczenia, zdobywania kluczy, przechodzenia dalej, niestety mogło się okazać, że niestety się tak zablokowaliśmy. I ja taki przypadek miałem chociażby w Zeldzie na Gemboya, czyli w Zeldzie Link's Awakening, która właśnie miała ten problem. Bodajże druga albo trzecia Trzecia lokacja, gdzie mieliśmy zagadki. Tam niestety, jeżeli nieprawidłowo zabraliśmy klucze, zdarzała się taka sytuacja, że niestety, ale gra się blokowała i musieliśmy zagrać od nowa. Nie było niestety kilku save'ów, mieliśmy jeden zapis gry i jeżeli źle to rozwiązaliśmy, to niestety tam był problem, który tak naprawdę chyba nie został do dzisiaj rozwiązany. Dopiero wersja, reedycja tej gry na Switcha rozwiązała ten problem i nie dało się już w tej grze zablokować w ten sposób.

33:07 · Breath of the Wild - trzecie kamienie milowe 1

I to jest większość RPGów, ale są też RPGi Właśnie narzędziowe, w których rozwijamy na przykład ewentualnie swoją wytrzymałość, jak w Zeldzie właśnie. Zbieramy serduszka, mamy tych serduszek więcej, możemy otrzymać więcej obrażeń, ewentualnie możemy w zasadzie chyba zwiększyć swoją ilość magicznego pyłu, który pozwala nam rzucać zaklęcia lub używać specjalnych zdolności, ale to są w zasadzie jedyne dwa współczynniki. Wszystko pozostałe jest zrobione na narzędziach, na przedmiotach. Zdobywamy coraz potężniejsze przedmioty, Dzięki którym możemy docierać do nowych obszarów, dzięki którym możemy lepiej walczyć, dzięki którym możemy rozwiązywać zagadki i Może to nie jest... Wielu purystów RPG-owych twierdzi, że to nie jest RPG, tak?

48:07 · Zelda - eksploracja i zagadki 3

Ja w Zeldzie tego nigdy nie poczułem, aczkolwiek trzeba przyznać, że Breath of the Wild niestety przez to, że Switch nie jest najmocniejszą konsolą, mimo tego, że pojawia się na początku życia Switcha, miała pewne problemy z optymalizacją i tutaj trzeba przyznać, że zdarzały się mu miejsca i nawet kilka miejsc jest takich, gdzie wiem, gdzie później testowałem wersję, która wyszła zaktualizowana z Switcha drugiego, I są takie momenty, gdzie trzeba sprawdzić. No, to działanie na Switchu pierwszym było średnie. Musiałem sprawdzić, jak na Wii U działało, ale wydaje mi się, że bardzo podobnie. Ale za to, jak się sprzedało, Andrzeju, nie? Bo to trzeba powiedzieć. Breath of the Wild to ile? 30 milionów egzemplarzy? 35 milionów i 1,7 miliona na Wii U się sprzedało. To jest dużo.

Mamy bardzo fajną historię, mamy dwa światy, coś też nowego, czego wcześniej nie było w serii. Możliwość przenoszenia się między dwoma jakby wymiarami, tym normalnym i tym mrocznym. Do tego wszystkie mechaniki, które były wzięte właśnie z pierwszej części, niektóre oczywiście też wyleciały, niektórzy przeciwnicy również, po prostu zostali zrobieni lepiej, ładniej. I gra jest taka bardziej... Czuć, że ma ten początek-koniec. To, czego w pierwszej Zeldzie nie zawsze do końca tu czuliśmy. Tutaj jednak jest to wszystko zrobione bardziej kompletnie. I tak naprawdę po Link to the Past prawie każda gra 2D zeldowa brała coś z tej gry. I ta mechanika po prostu miejscami była przenoszona prawie że jeden do jednego, do tego stopnia, że tak naprawdę następcą Link to the Past był Link Between the World na 3DS-a.

Kuni, czyli epona, tak jest, bardzo ważny element gry i też to potroszę mechanika, bo duży otwarty świat, łatwiej się poruszać na kuniu niż idąc z buta, aczkolwiek co kto lubi. Zdarzyło mi się w Zeldzie kiedyś iść z buta w Breath of the Wild z jednego punktu mapy na drugi. Długo to trwało. Zaraz się pojawią różne wyzwania, ludzie będą przechodzić zamkniętymi oczami, chodząc tyłem. Właśnie, przy okazji, chodzenie tyłem w Zeldzie, okresie czasu tej pierwotnej na Nintendo 64, tutaj w tej, to jest najszybszy sposób przemieszczania się. Zgadza się. I dlatego wszyscy speedrunnerzy Jak sobie odpowiedzicie, jaki speedrun z tej okręgi czasu pierwotnej polecam, bo to jest bardzo ciekawe, to poruszają się biegając tyłem.

Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.