Prawdziwy sukces? Pozostać dobrym człowiekiem mimo osiągnięć - Beata Drzazga

I tak jest właśnie na rynku ogólnie, ze wszystkim. I trzeba być o tym przygotowanym. Kiedyś mi ktoś powiedział, co byś powiedział tej Beacie, Do tyłu to ja od razu bym powiedziała super, jesteś dzielna, działaj, nie bój się, pamiętaj, że będziesz upadać, bo tego nie wiedziałam, tak? Ale wstawaj i dobrze, że byłaś silna i przeszłaś to. Także to jest. I co jeszcze odkryłam? Po roku odkryłam, dlaczego? Co chwilę się coś zmienia, no co ułoży już coś, wiesz, to jest zmiana. Pielęgniarki, lekarze mieli do mnie pretensje, czemu jakiś druk teraz muszą wypełniać w tą stronę, a teraz, a to nie ja byłam winna, tylko NFZ ma prawo przecież zmienić jakiś załącznik, coś innego doskonalić, żeby gdzieś indziej się podpisywać, teraz coś tam piszemy, teraz nie. I wpadłam na pomysł, na szczęście, coś takiego, że aha, to ja muszę się nastawić, co do nastawienia.

Ja mówię, nie, ja chcę piękne, już wyprzedzać coś. I te 12 lat temu, jak zaczęłam go budować, to Aha, bo projektant mówił, że nie buduj już takiego pięknego, bo pacjenci będą myśleli, że to jest drogo, a to było z NFZ-em kontrakty. Wcale pacjenci tak nie myślą. Przychodzą, jest tak pięknie, panie są ubrane. Myślałam sobie o tym, jakie jest logo BetaMedu. Jaka linia lotnicza ma te kolory? Mówię, wiem, holenderska. Panie chodzą w pięknych ubraniach, wiesz, wspięte włoski logo, wszystko. Ma być z klasą, pięknie. I nie ma jakiejś być dziurki okrągłej, że mówisz do tej recepcji i ledwo cię słyszą. I słuchami, wiesz, jak w komedii jakiejś z lat siedemdziesiątych tylko, tylko rozmawiasz normalnie z człowiekiem.

Ale już zaznaczałam, nie daj sobie wejść na głowę. Mają wejść, dokumenty, wszystko pokazać jak, bo sprawozdajemy to do NFZ-u. Ale bądź też dla nich właśnie taka kochana, żeby wiedziały, że BetaMed to jest piękna firma, sercem do ludzi i do pracowników. No jak rekrutowałam te osoby, to wracałam znowu o 10 do domu, no bo po całym dniu jakiś taki wiesz, wielu sprawach, co co chwilę jakiś dyrektor, kierownik podchodził, że żeśmy musieli dużo robić. To jeszcze mi przychodziła właśnie ta pani Ewelinka, pani prezes, ale jeszcze cztery osoby do zatrudnienia. Ja mówię, dobrze. Padałam, ale rozmawiałam i trudno. I ja o tym opowiedziałam na tej konferencji, co zaczęłam mówić. No i dobrze, każdy mi podziękował. Po roku podchodzi do mnie mężczyzna i mówi, Beata, jak ja ci dziękuję.