Prawdziwy sukces? Pozostać dobrym człowiekiem mimo osiągnięć - Beata Drzazga

Jak potem namawiałam ludzi, żeby już konta sobie pootwierali, bo coraz więcej nie będę nosić pieniędzy do przychodni. I w tej przychodni pierwsza wypłata, stoi pierwsze 9 osób, które miałam. I pamiętam, że wśród nich była taka dziewczyna, ja wiedziałam, że ona była po operacji guza mózgu. Więc tym bardziej nie chciałam, żeby ona się stresowała w pracy, ale te osoby też pracowały nadal w szpitalu i u mnie, bo tak można. I w tej opiece domowej, bo ja też po tej ozonoterapii otworzyłam właśnie tą opiekę domową. I pamiętam jak dzwonił telefon, a ja byłam jedna tylko z koleżanką, która jest do dzisiaj teraz dyrektorem w BetaMedzie. Ktoś dzwonił, że potrzebuje właśnie zeszczyki do Do domu, a ja mówię, tak, tak, słucham, tu szefowa, prawda, BetaMedu? Dobrze, zaraz przyjdę.

Żeby była taka klinika, że już ma wszystko, że człowiek, który, bo tam w tej klinice mam ludzi w BetaMedzie pod respiratorami w domach, dzieci pod respiratorami w domach, którzy nie muszą być na ojomie. Ale są tak czasem ludzie ciężko chorzy, że nie muszą być na ojomie, ale nie mogą być w domu. Więc padłam na pomysł, żeby była ta klinika. No ale jak już jest ta klinika, to nareszcie zbuduję oddział jeden czy dwa dla ludzi, dla seniorów, których strasznie kocham. Pamiętam jak byłam mała, I sąsiadki, nie wiem, miałam też właśnie te 7-8 lat, sąsiadki były babciami moich kolegów, ale potem jak rośliśmy, to one zaczęły mieć demencję, ktoś się wyśmiewał, że ktoś tam woła kogoś, wiesz, że mają Alzheimera, mi było, jeszcze nikt nie wiedział, że to słowo jest Alzheimer, tak? I mi było przykro, że w ogóle człowiek się tak zmienił, że ona jest sama, ta rodzina wyjechała i ten człowiek po prostu zgłupiał, tak?