79. Sand Valley jest wyjątkowe

Tutaj trzeba oddać dwa całkiem długie uderzenia, a ta hałda czająca się po lewej stronie przed greenem chyba nie ma swojego odpowiednika na innych polach. Ciekawy i taki złośliwy jest też mikro bunkierek na środku fairwaya, którego zwykle nie widać, ani się o nim nie myśli stojąc na tee, ale bywa taką złośliwą niespodzianką, jeżeli ktoś jakimś cudem do niego trafi. Jeśli o siódemkę chodzi z kolei, to dobra wiadomość jest taka, że jeśli coś zepsujemy, a o to nie trudno, biorąc pod uwagę piachy po prawej, to zaraz za nim jest Triple Shack, czyli nazwijmy to stacja pocieszenia. Na tym dołku polecam też ciekawostkę, mianowicie spacer na najdalszy profesjonalny tee box przed swoim uderzeniem. Tylko zabierzcie ze sobą kanapki i coś do picia, bo to będzie długa wycieczka.

Wystarczy nie trafić w green z lewej strony i już skarpa zrzuca w czeluść kolejną profałkę albo Inezisa, jeżeli mamy dobry ball management. 16 wydaje się takim łatwiejszym dołkiem, bo relatywnie krótki, ale ilu osobom udaje się zatrzymać drugą piłkę na środku Greenu, nawet po udanym pierwszym zagraniu z Tee? Ręka w górę? Nie widzę. Nie znam takiego drugiego dołka, który z kolei, jeżeli flaga stoi z tyłu, to wymaga drugim uderzeniem przerzucenia Greenu specjalnie i wylądowania za nim, żeby stamtąd atakować trzecim. Dobra wiadomość jest taka, już wiecie pewnie, że jeżeli byliście po T-Shocie na odległość wedża od flagi, a kończycie triplem czy quadruplem nawet, to czeka zaraz triple szak, nomen omen, i znów można się pocieszyć jakąś, ja wiem, kawą z mlekiem czy herbatą z cytryną.