Prof. Piotr Oszczanowski i Rubens na Śląsku. Rozmawia Monika Zając

Polt Wilman, który wchodził w rodzaj swoistego dialogu z Rubensem. On go oczywiście znał, on go podziwiał, ale bardzo krytycznie, że tak powiem, odnosił się, modyfikował jego kompozycje. To jest jedna rzecz. Druga rzecz to też proszę pamiętać, że ta wystawa jest rodzajem swoistego, jak to nazwać? Takiego déjà vu, dlatego, że po 80 latach wracają do Wrocławia dzieła, które kiedyś były chlubą tutejszych kolekcji, zarówno muzealnych, a wcześniej również, a jakże, bibliotecznych. To jest coś, co warto podkreślić, bo te zasoby, zwłaszcza mówię tutaj o bibliotekach kościelnych, poczynając od XVII wieku, były pełne właśnie tych arcydzieł grafiki europejskiej, dzieł tak zwanej właśnie szkoły.