Prof. Piotr Oszczanowski i Rubens na Śląsku. Rozmawia Monika Zając

Chcemy im podziękować. Piotr Oszczanowski. 14 na 120 metrów dzieło, no to myślę, że będzie to niemałe wydarzenie. Nam oczywiście sprawia to ogrom radości, że będzie nam dane wspólnie, dziękując, podziwiając, no i przypominając, że jest to rzecz wyjątkowa. To za dwa tygodnie, ale już jutro. Mija 385 lat od śmierci Petera Paula Rubensa i państwo, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, tę rocznicę upamiętnia otwarciem wystawy Rubens na Śląsku.

To rzeczywiście była stajnia, można powiedzieć dzisiejszym językiem, najwybitniejszych grafików, jakimi dysponował XVII wiek. Wilhelm Swannenburg, Lukas Forstermann, Paul Pontiusz, Schelte Bolsfert, jego brat Boetius, wybitni. On sprawując nad nimi pełną kontrolę i nadzór zadbał o to, że jego kompozycje, jego obrazy zostały przełożone na język graficzny. Co to oznacza? Proszę sobie wyobrazić, że jeszcze za życia W latach trzydziestych XVII wieku jego kompozycje pojawiały się w tak odległych zakątkach świata jak Peru czy nawet cały teren Ameryki Łacińskiej. To właśnie dzięki grafice, która była tym medium, która rozpropagowała stylistykę, bo proszę...

Więc ta wystawa jest jakby wielopoziomowa, dotyka wielu kwestii. Jeżeli jeszcze powiem, że prezentujemy Rubensa nie tylko w wersji malarskiej, graficznej, ale są i rysunki, są i wyroby rzemiosła artystycznego, a wreszcie no wspaniała, najcenniejsza, jaką sobie można wyobrazić, tapiseria brukselska, do której to kartony wzorzec stworzył własnoręcznie Rubens. Peter Paul Rubens, a która to tapiseria pozyskana do Śląskiego Muzeum, Wrocławskiego Muzeum w 1941 roku szczęśliwie przetrwała i dzisiaj znowu po 80 latach wraca do miejsca, w którym kiedyś się znajdowała. No właśnie Pan wspomniał o tych powrotach.