DEMONY w cieniu KOŚCIOŁA - Sprawa Williama L. Toomey | ODCINEK 75

Często podwodził autostopowiczów, oferując nie tylko transport, ale też rozmowę, a czasem coś do jedzenia. Dla wielu był po prostu tym księdzem, który się nie bał ludzi. 6 grudnia 1981 roku, Ryan podróżując czerwono-białym Chryslerem zatrzymał się przy drodze by zabrać młodego mężczyznę, Jamesa Riosa. Rios szukał pracy i próbował dostać się do miasta Hobbs. Nie wiadomo dlaczego ksiądz Ryan przedstawił się jako John. Może chciał zachować anonimowość? Może nie był tym, za kogo go brano. Wieczór spędzili w lokalnym barze. Piwo, wódka, rozmowy.

Zrezygnowany, ale i zdeterminowany, Rejos zwrócił się do ojca Ryana z prośbą o pomoc w odebraniu auta z Hobbs. Ryan przeprosił go za to, co wydarzyło się noc wcześniej. Powiedział, nie wiem co we mnie wstąpiło, naprawdę. Raios, choć wstrząśnięty, odpowiedział jedynie, że nic się nie stało. I zapytał, czy duchowny pomoże mu wrócić po samochód. Ryan się zgodził. Podczas podróży do Hobbs, ksiądz Ryan i James Raios zabrali jeszcze jednego autostopowicza. Mężczyzna w średnim wieku, którego nigdy później nie udało się zidentyfikować.

Około godziny 11.30 trójka podróżnych dotarła do biura poręczyciela Charlie'ego Boustika w Hobbs. Reyes wszedł do środka, by odebrać swój samochód. Jednak zanim wszedł, poprosił księdza, by ten zaczekał na niego przed budynkiem. Reyes skinął głową i został w samochodzie razem z nieznajomym pasażerem. Gdy Rejos zajęty był rozmową z córką poręczyciela, zauważył, że czerwono-biały Chrysler odjeżdża. Ksiądz zniknął bez słowa. Zostawił Rejosa samego w obcym mieście. To był ostatni raz, kiedy James widział ojca Ryana żywego.

Motocyklista odwiózł go własnym samochodem do restauracji w Roswell. Tam Rejos zorientował się, że ma przybitą oponę. Wtedy więc wszedł do baru i wezwał lawetę. Rachunek za holowanie został wystawiony o 4 nad ranem. Jego auto przywieziono do warsztatu, gdzie naprawiono oponę. Pijany kierowca zaś zasnął w samochodzie. Około 8 rano 22 grudnia był już widziany przez wiele osób podróżując w stronę Albuquerque. Cała ta trasa, godzina po godzinie, paragon po paragonie, świadek po świadku, tworzyła niepodważalne alibi dla Rejosa. Mapa nocy, w której James Reyes miał nie mieć fizycznej możliwości, by być w miejscu zbrodni.

W kuchni, wewnątrz pieca, znaleziono zimny, niedokończony posiłek. Stek i ziemniaki. Na mięsie zastygł już biały tłuszcz, więc wszystko wskazywało na to, że ksiądz Ren nie miał zamiaru nigdzie wychodzić tamtego wieczoru. Na jednym z krzeseł leżał plecak. W środku był album ze zdjęciami. Nie należał on do księdza. Szybko więc ustalono, że to własność Jamesa Rayosa. Niedługo później ciało odnalezione w motelu St. & Sage zidentyfikowano jako ojca Patricka Ryana. Kilka dni po tym jak Rejos wrócił do domu, policja zapukała do jego drzwi. Funkcjonariusze, w tym detektyw Jerry Smith przesłuchiwali go przez 4 godziny.

Trudno było sobie wyobrazić, by sprawca wyszedł z tego niemal bez szwanku. Początkowo Rejos był uznany za podejrzanego, jednak po analizie czasu, miejsca i zebranych dowodów zarzuty oddalono. I tak było aż do tragicznego błędu. 11 miesięcy później, w stanie upojenia alkoholowego, James Rejos zadzwonił na policję. przez telefon miał powiedzieć, że to on podciął gardło księdzu Ryanowi. Jednak problem w tym, że ojciec Ryan nie miał podciętego gardła. Zginął w wyniku brutalnego pobicia. Rejos, gdy tylko wytrzeźwiał, natychmiast odwołał swoje słowa.

Tłumaczył, że był pijany, zrozpaczony i że nie miał zamiaru nikogo wprowadzać w błąd. Po prostu cała ta sytuacja za bardzo go przytłoczyła, ale było już za późno. Policja uznała jego pijacką wypowiedź za przyznanie się do winy. Mimo, że jego alibi było niepodważalne, mimo, że dowody fizyczne temu przeczyły, James Reyes został skazany za morderstwo księdza Ryana. Otrzymał on karę dożywotniego więzienia. Spędził tam 40 długich lat walcząc o sprawiedliwość. Dopiero w 2023 roku Sąd Najwyższy Stanu Teksas uniewinnił go uznając, że został niesłusznie skazany.