DEMONY w cieniu KOŚCIOŁA - Sprawa Williama L. Toomey | ODCINEK 75

Około godziny 17.45 na miejsce przybył sierżant Frank Richardson. To co znalazł przy zmarłym od początku budziło niepokój i ciekawość. W jednej z kieszeni mężczyzny znajdowała się brązowa koperta. W środku było 19 banknotów o nominale 100 dolarów, razem 1900 dolarów oraz niewielka notatka wydrukowana na maszynie do pisania na papierze o wymiarach 3x5 cali. Treść notatki była krótka, niemal urzędowa. W przypadku mojej śmierci załączona waluta powinna stanowić więcej niż wystarczającą rekompensatę za moje wydatki związane z pogrzebem lub utylizacją.

Jego pasek był skórzany, z dużą klamrą, z meksykańską monetą o nominale 100 peso. Typowym drobiazgiem z pamiątkarskiego sklepu w Phoenix w Arizonie. W tylnej kieszeni jego spodni sierżant Richardson znalazł portfel. W środku były tylko 53 dolary. Żadnych dokumentów, żadnych zdjęć, żadnych kart kredytowych. Nic co pozwoliłoby go zidentyfikować. Wytarte miejsca po zawartości sugerowały, że wcześniej portfel był pełen. Ale zanim mężczyzna przekroczył próg świątyni, najwyraźniej pozbył się wszystkiego, co mogłoby zdradzić kim był naprawdę.

On to już dawno planował. Z precyzją wybrał dokładnie to miejsce. Wybrał czas. Zostawił przesłanie i dokładnie określił, co ma po nim zostać. Ale nie zostawił tego, czego policja potrzebowała najbardziej. Czyli odpowiedzi. Dochodzenie było wyjątkowo trudne. Mężczyzna, który najprawdopodobniej odebrał sobie życie, zrobił wszystko, by utrudnić pracę policji i ekipie śledczej. Sierżant Frank Richardson od samego początku przeczuwał, że ta śmierć nie była przypadkowa.

Twierdził później, że nieznajomy przyszedł do kościoła z jednym, jasno określonym zamiarem. Chciał tam po prostu umrzeć. Ale nie byle gdzie, nie na ulicy, nie w hotelowym łóżku, nie w bezimiennym kącie miasta. Dokładnie wybrał tę świątynię, miejsce ciszy, wiary i pojednania. Według relacji świadków mężczyzna kręcił się w pobliżu konfesjonału około godziny 16. Widziano jak stał przez chwilę w cieniu, jakby zastanawiał się czy wejść. Ale konfesjonał był wtedy zajęty. Ktoś już się spowiadał. Richardson wierzył, że właśnie ten szczegół zmienił bieg całego wydarzenia.

Jego zdaniem, nieznajomy planował przyjąć w sakrament pojednania. Chciał wyznać grzechy, zrzucić z siebie ciężar winy, a potem odejść. W ciszy, w łasce, ale nie zdążył. Cyjanek zadziałał szybciej niż przewidywał. Prawdopodobnie połknął kapsułkę sądząc, że ma jeszcze chwilę. Może kwadrans, może pół godziny. Ale trucizna rozprzestrzeniła się błyskawicznie. I tak, zamiast w konfesjonale, zmarł samotnie. W ławce, w ciszy, samotnie. Richardson był przekonany, że mężczyzna miał bliski związek z kościołem katolickim.