#311 - Ta o Wejherowie Londynu i bimbrze z krzesła

Ale one mnie trochę przytłaczały. Jak dobrze z żywiołami operowałeś, to rządziłeś polem bitwy. Najpierw woda, potem ich zmrozić albo zamienić w kamień, rozbić i tak dalej. Tak. To jest nieistotne tutaj, nie? Niby na początku graliśmy tam, o zobacz, beczka wody, nie? Strzel w tą wodę, a ja wtedy im zrobię Chain Lightning. No oni są niby moksi, niby dostają ten Chain Lightning, ale w Divinity by się zamienili w popiół, nie? Za sam fakt, że byli w wodzie, kiedy ich uwalnięto błyskawicą. Tu jest bonus, ale absolutnie nie ma takiego... Takiego wymogu, żeby się skupiać, co w moim zdaniem zubożyło odrobinę walkę, ale znów to może wynikać z D&D, bo jednak muszą przenieść pewien zestaw zasad, ale niepojęte jest dla mnie to, że

I zaczynasz rzucać czary, o których ty kurwa nie słyszałeś nigdy. Ta postać nie zna tych czarów. I to się zdarza nawet teraz już na końcu, po 90 godzinach gry, że to jest, kurwa, rozczarowujące, że napierdalasz tych, to są zwykli obsrańcy, a nie możesz ich trafić, zadajesz im dwa obrażenia, pięć, oni mają po 120 życia, nie? I te walki się ciągną, przez to ciągną, ciągną. Do tego dochodzą upierdliwości, które wynikają z samego D&D już. W końcu okej, doczłapałeś się do czarów tam V czy VI poziomu, w końcu masz Chain Lightning, w końcu masz Fireballa i tak dalej. Pierdolonałeś ten Chain Lightning, o fajnie, faktycznie, z 13 przeciwników zostało siedmiu, tam...

Do zobaczenia za 6 godzin na następnym awansie. Trochę to jest rozczarowujące. D&D at its finest, bym powiedział. I te czary, które dostajesz. Fajnie, że oni je przenieśli z D&D, ale to jest ściana czarów, z czego 5% jest czarami użytecznymi. Większość czarów, a znów, a w D&D to nie jest tak, a wezmę sobie te czary i popróbuję sobie. Nie, bo jak sobie spróbujesz, to musisz się przespać, I wrócić i teraz spróbować czegoś innego. Więc jak masz 50 czarów, to nikomu się nie chce tego wszystkiego sprawdzać, więc wybierasz pewniaki. Chain lightning, fireball, burza lodu, kwasowa strzała, melfa.