Jak zwracać uwagę pracownikom? Model FUKO

Zapowiada się świetny weekend. Od rana udało ci się zjeść pyszne śniadanie, uniknąć korków w drodze do pracy. Z uśmiechem na twarzy wchodzisz do firmy i orientujesz się, że Kowalski, który miał być w pracy od 45 minut, jest gdzieś, lecz nie wiadomo gdzie. Na pewno nie w biurze. I na pewno nie jest to pierwszy raz w tym miesiącu, gdy się spóźnia do pracy. Momentalnie czujesz skok ciśnienia i ogarniającą cię złość. Przecież to jest nie do pomyślenia. Wszyscy jakoś potrafią dotrzeć do biura punktualnie, tak jak się wpisują w grafik, tylko ten Kowalski kolejny raz się spóźnia. I najgorsze w tym wszystkim, że poza tymi spóźnieniami, to nie ma się do czego przyczepić, jeśli chodzi o jego pracę. Aha, wręcz przeciwnie. Jeszcze dziś rano po głowie krążyła Ci myśl, żeby może przyznać mu premię za ostatnie wyniki? A teraz kolejne spóźnienie i to jeszcze dziś, gdy zamykacie kwartał i tak bardzo ci zależy, żeby każdy dopiął swoją część pracy przed weekendem.

I gdy te myśli krążą ci po głowie, odwracasz się i widzisz uśmiechniętą twarz Kowalskiego, który wchodzi do firmy już z daleka ci machając i zaczynając swoje klasyczne przepraszam za to małe spóźnienie, ale... Kowalski, czy ty nie możesz choć raz być w pracy punktualnie? Czy ty sobie zdajesz sprawę, jakie to jest nieodpowiedzialne zachowanie? To nie jest przedszkole. Poważni, dorośli ludzie się tak nie zachowują. Ciągle się spóźniasz do pracy, ale dziś to już przesadziłeś. Zacznij traktować swoją pracę poważnie, bo jak dziś nie zamkniemy przez ciebie kwartału, to się z tobą rozliczę. Myślę, że nie będzie przesadnym nadużyciem, gdy postawię tezę, że prawie każdy szef na swojej drodze spotkał się z taką sytuacją, gdy podwładny naruszał kilkukrotnie jakąś zasadę, standard lub nie wywiązywał się ze swoich zadań.

W tym punkcie dodam tylko, że warto unikać komunikatów przerzucających odpowiedzialność za nasze emocje na drugą osobę. Nasze emocje są tylko nasze i są efektem naszej interpretacji świata. Powiedzenie komuś wkurzasz mnie, gdy się spóźniasz jest ulokowaniem źródła problemu w człowieku. W końcu to ty, twoja osoba mnie wkurza. Zmień się i przestań być wkurzający. Z drugiej strony komunikat wkurzam się, gdy się spóźniasz, lokuje problem w zachowaniu drugiej osoby. Do ciebie jako człowieka nie mam pretensji, ale wkurzam się, gdy się spóźniasz do pracy. Nie musisz się zmieniać jako człowiek, bądź jaki chcesz, ale przychodź punktualnie do pracy. Niby to niuans, Ale odbiór obu komunikatów jest zdecydowanie inny. Trzeci element informacji zwrotnej to konsekwencje. I nie, nie mam tu na myśli wymyślnych tortur, jakie planuję dla Kowalskiego na wypadek, gdyby jeszcze raz się spóźnił.