02:00 Fakty

Jeden, prawicowy, gdzie dominowała narodowa demokracja, którą kierował Roman Dmowski. Najkrócej mówiąc, ugrupowanie, które chciało spoić to państwo obręczą nacjonalizmu i populizmu. Rządzić Polską mieli etniczni Polacy i mieli ją rządzić zgodnie z polskim interesem narodowym, ale polskim rozumianym etnicznie. Natomiast inni obywatele innej narodowości, Mieli być obywatelami drugiej kategorii, choć konstytucja marcowa mówiła coś innego. Na czym polegał problem? Problem polegał na tym, że tamta Polska zasadniczo się różniła od dzisiejszej.

Co trzeci obywatel tej Polski nie był Polakiem, więc podzielenie Polski na dwie części etnicznych Polaków, Lepszych obywateli i nie Polaków, czyli Ukraińców, Białorusinów, Żydów, Niemców jako gorszych obywateli, to na to nie było przyzwolenia. Te środowiska polityczne polskie, nie endeckie, one się przy tym buntowały. Z tym, że na czym tutaj polegał problem? Większość polityków polskich na czele z Piłsudskim i Dmowskim rozumiała, że jeśli chce się wykorzystać tą niezwykłą koniunkturę, jaką stworzył finał I wojny światowej, niszczący wszystkich trzech zaborców, to trzeba intensywnie budować państwo, bo ta koniunktura może nie potrwać długo.