Jak przestępcy piorą pieniądze w kryptowalutach?

I tu od razu ciekawostka. Nie wszystkie osoby korzystające z mikserów to przestępcy. Niektórzy zwykli użytkownicy po prostu chcą chronić swoją prywatność. Ale w praktyce, ze względu na skalę i charakter transakcji, te narzędzia są ściśle powiązane z planem pieniędzy. Część czwarta. Privacy Coins. Kolejna rzecz, o której musimy wspomnieć to tzw. Privacy Coins. To kryptowaluty zaprojektowane specjalnie po to, żeby ukrywać transakcje. Najbardziej znane to Monero i Zcash. Różnica stosunku do Bitcoina polega na tym, że w Bitcoinie wszystkie transakcje są widoczne w blockchainie. W Monero czy Zcash nie można ich zobaczyć. Tam używa się skomplikowanych technik kryptograficznych, takich jak Ring Signatures, Zerocoin czy Zerocash, które maskują nie tylko tożsamość, ale często też kwotę transakcji i adres docelowy.

To jest absolutna niewidzialność. To jakby ktoś zasłonił księgę rachunkową czarnym tuszem. Dla organów ścigania to ogromny problem, bo analiza blockchainu po prostu nie działa. Nic dziwnego, że Monoro jest często akceptowane na darknecie. W obrocie na tamtejszych nielegalnych serwisach aukcyjnych przypominających Allegro czy też Amazona. Część 5. Transakcje P2P i OTC Ale to nie wszystko. Przestępcy bardzo chętnie korzystają z transakcji P2P, czyli peer-to-peer. Co to znaczy? To, że dwie osoby wymieniają się kryptowalutą bez udziału giełdy. Mogą się spotkać osobiście. Wtedy jeden daje gotówkę, a drugi wysyła mu krypto. Umawiają się online, przez różne fora, komunikatory czy inne specjalne, nieoficjalne platformy służące temu celowi. I tu jest problem, bo jeśli nie ma giełdy, nie ma też procedur KYC, czyli poznać swojego klienta.

Spróbujmy to teraz przełożyć na prawdziwą historię. Wyobraźmy sobie hakera z Europy Wschodniej. Atakuje on firmę transportową i szyfruje jej systemy ransomwarem. Firma płaci okup, równowartość miliona dolarów w bitcoinach. Pierwszy krok hakera to wrzucanie bitcoinów do miksera. Wychodzą z niego nowe, wymieszane środki bez powiązań prowadzących do niego. Drugi krok zamienia środki na privacy coins, czyli Monero i Zcash, aby utrudnić jeszcze bardziej potencjalną identyfikację i kompletnie zniknąć z radaru. Trzeci krok korzysta częściowo z mechanizmu peer-to-peer. Umawia się z prywatnym kupcem, który daje mu gotówkę w zamian za ekwiwalent Monero. Czwarty krok, pozostałe Zcash sprzedaje przez biuro OTC w Azji. I w ten sposób w ciągu kilku tygodni brudne pieniądze z ataku ransomware stają się czyste i niepowiązane z przestępstwem.