Mohamed Fayed

Władze nie mają już szans na ukrycie czegokolwiek i kilka miesięcy później publikują cały raport. Co dla Fayeda jest wizerunkową katastrofą, a co ważniejsze, plamą na honorze i na ego. Fayed składa pozwy sądowe, żądając usunięcia raportu. Twierdzi, że raport jest dowodem dyskryminacji rasowej. Brytyjczycy traktują go źle, bo jest Egipcjaninem. Ale przegrywa. Niezrażony kieruje skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Czekając na wyrok zatrudnia byłego dziennikarza BBC Michaela Colley, który skutecznie poprawia jego wizerunek. Spokój nie trwa jednak długo. W 1994 roku ponownie trafia na pierwsze strony gazet. Po odrzuceniu skargi przez sąd w Strasburgu wpada w szał. Z zemsty ujawnia powiązania z politykami partii konserwatywnej.

Jedna z ofiar miała wtedy usłyszeć, że jej zgłoszenie trafi do pozostałych. Dzisiaj nie ma po nich śladu, a policja zasłania się brakiem dokumentów w archiwach. Publikacje prasowe powodują lawinowy napływ nowych zgłoszeń. Są wśród nich również zawodniczki kobiecej drużyny Fulam. W ciągu kilku dni niemal 50 kobiet oskarża Fayeda o molestowanie i gwałty. Do sierpnia 2025 roku zarejestrowano 146 takich wypadków. Wiele ofiar decyduje się wystąpić w filmie dokumentalnym BBC pod tytułem Al Fayed, Predator z Harodza. Dla domu towarowego to wizerunkowa katastrofa, dlatego nowi właściciele, choć nie odpowiadają za czyny Fayeda, deklarują zadośćucznienie w wysokości 385 milionów funtów.