Józef Cyrankiewicz

W zamian Cyrankiewicz daje słowo, że nie będzie próbował uciekać. W styczniu 1944 roku Cyrankiewicz trafia jako pacjent do bloku szpitalnego, gdzie po wyleczeniu zostaje sanitariuszem. Organizacja poza obozem szykuje dla niego kolejną ucieczkę, ale on odmawia. Bynajmniej nie chodzi o złożoną Liebenhanszelowi obietnicę, Komendanta zresztą odwołano tak, jak przewidział to Cyrankiewicz. Jego następca, Sturmbannführer Richard Bär, planuje likwidację obozu i wymordowanie wszystkich więźniów. Dlatego ruch oporu szykuje się do zbrojnego powstania. W październiku Cyrankiewicz zostaje mianowany dowódcą obozowego AK. Ale rozkaz nie dociera do Auschwitz i zostaje anulowany. Powstanie nie dochodzi do skutku. W styczniu 1945 roku nadciągający front zmusza Niemców do ewakuacji.

Po wieloletnich badaniach Cyra nie ma również wątpliwości, jak ważną rolę przyszły premier odegrał w obozowym ruchu oporu. Nie znaleziono także dowodów, by Cyrankiewicz jako premier rzekomo napisał list do sądu, żądając skazania rotmistrza Witolda Pileckiego. Choć nie ma również dowodów, że zrobił cokolwiek, by go uratować. Jego i innych żołnierzy AK, jak generała Bora Komorowskiego, czy dawnych towarzyszy z PPS-u. Choć zdaniem niektórych, sprzeciwiając się stalinowskiemu terrorowi, sam wydałby na siebie wyrok. W końcu chciał tylko pojeść, popić i zabawić się z dziewczynami. I może dlatego wolał być konformistą i stał się bezwolnym narzędziem komunistów. Ach, jeszcze słowo o bracie Jerzym Cyrankiewiczu. Wyjechał do Anglii, gdzie był lekarzem w Edynburgu.