John Profumo

Przez przypadek na przyjęciu dziewczyna poznała również Johna Profumo i tak jednocześnie zaczęła utrzymywać kontakty intymne z oficerem radzieckiego GR-u i brytyjskim ministrem wojny. Gdy tylko MI5 zorientowało się w sytuacji, oficerowie ostrzegli Profumo o możliwym zagrożeniu. Natychmiast napisał list do Keller, odwołując kolejne spotkanie. I jak pamiętamy, ostrzegł, by do licha uważała na siebie. Nikt nie przewidział tylko, że dziewczyna licząc na pieniądze pobiegnie do prasy, a przy okazji opowie o wszystkim posłowi opozycji. Już po śmierci Johna Profumo wyjdzie na jaw, że w szczytowym momencie afery MI6 przekazało do MI5 notatkę informując o jeszcze jednym kontakcie szpiegowskim ministra wojny. W latach 30. na Harwardzie poznał Giselle Klein, niemiecką modelkę studiującą anglistykę.

Klein w tym czasie kierowała działającą w Wielkiej Brytanii nazistowską siatką szpiegowską. Utrzymywali kontakty również po wojnie. Klein, wówczas już Winnegard, rozstała się z mężem, gdy ten odkrył czułe listy, które pisał do niej profumo na papierze z logo Izby Gminy. Wywiad ustalił jednak, że Profumo nie zdawał sobie sprawy z jej szpiegowskiej działalności. Tak czy inaczej, gdyby wyszło to na jaw, prasa z pewnością by o tym napisała. Kulisy afery pojawiły się również we wspomnieniach Jewgenia Iwanowa opublikowanych w 1992 roku w książce Nagi Szpieg. Ivanov wbrew oficjalnej wersji Brytyjczyków napisał, że udało mu się uzyskać istotne informacje wywiadowcze, kontaktując się z brytyjskimi kręgami politycznymi.