Hanna Reitsch

Sporo czasu poświęca jej dzieciom. We wspomnieniach napisze po wojnie. Uczyła mnie śpiewać piosenki na kilka głosów oraz jodłować po tyrolsku, co szybko opanowały. Odgłosy strzałów i wybuchów nie niepokoiły ich, ponieważ wierzyły w swej dziecięcej naiwności, w to, co im powiedziano, a mianowicie, że to wujek Führer zwycięża w ten sposób wrogów. Kilkanaście godzin później we śnie matka poda im cjanek. Po dwóch dniach nadarza się okazja do ucieczki. Hitler żegna Hannę uściskiem dłoni, mówiąc cicho, niech Bóg panią strzeże. Do dzisiaj uważa się, że Reitsch pilotowała samolot, którym opuściła Berlin. Nie jest to prawda, bo za sterami małego dwumiejscowego Arado 96 siedział młody pilot Luftwaffe. Ona zajęła miejsce w luku bagażowym, bo drugi fotel w kabinie zajął von Graim.