Albert Spaggiari

Później został spadochroniarzem i walczył w Indochinach. Napisał nawet kilka książek, a do historii przeszedł jako autor największego skoku na bank w historii Francji. Poznajmy historię Alberta Spaggiari. Poniedziałek 19 lipca 1976 roku ochrona otwiera drzwi oddziału banku Société Générale przy Avenue Jean Médecins w Nicei. Pracownicy schodzą do skarbca, by pobrać gotówkę do kas. Niestety drzwi nie chcą się otworzyć. Liczący 50 lat zamek ostatnio coraz częściej szwankuje. Nie ma rady, trzeba się włamać. Zprowadzona na prędce ekipa budowlana zaczyna rozkuwać betonową ścianę. Po kilku godzinach udaje im się przebić do wnętrza.

W Paryżu dochodzi do masowych protestów licealistów, które przeradzają się w prawdziwą rewolucję. Paryż płonie. W Brukseli skrajnie lewicowi ekstremiści w proteście przeciwko wojnie w Wietnamie podpalają dom towarowy La Innovation. W pożarze ginie 251 osób. W Niemczech rodzi się lewacka partyzantka Frakcja Czerwonej Armii, a we Włoszech Czerwone Brygady. W Hiszpanii pod dyktaturą generała Franco-Baskijscy separatyści z ETA przeprowadzają pierwszy zamach bombowy na szefa tajnej policji. Tymczasem Spaggiari wydaje się prowadzić spokojne, ustatkowane życie. Otwiera niewielki zakład fotograficzny. Fotografuje śluby w miejscowym ratuszu. Z tego powodu często bywa w urzędzie. Merem Nicei od 1966 roku jest Jacques Médecin, którego ojciec Jean rządził miastem przez kilkadziesiąt lat.

Lecą do Stanów Zjednoczonych rozglądnąć się za możliwością kupienia jakiejś restauracji. Wracają po kilku tygodniach i akurat nadarza się okazja wyjazdu turystycznego do Japonii. Mer Nicei Jacques Médecin został właśnie rządowym sekretarzem stanu do spraw turystyki. Jego urząd wyczarterował samolot i zorganizował wyjazd w celu prezentacji kultury i atrakcji turystycznych lazurowego wybrzeża. W samolocie są wolne miejsca i każdy, kto dysponuje siedmioma tysiącami franków może polecieć i zwiedzić przy okazji Japonię. Spaggiari ma akurat trochę wolnej gotówki i zabiera się w podróż razem z Merem. Który później będzie tłumaczyć, że nie miał pojęcia kto był w samolocie i że nie zna fotografa bywającego w ratuszu. Tak czy inaczej, po powrocie Spaggiari zostaje aresztowany.

Śledczy dowiadują się, że lecąc do Japonii miał wyjątkowo ciężkie walizki. Pada podejrzenie, że wywiózł w nich część skradzionego złota. Tego jednak nie da się udowodnić. Tak samo jak wydobyć od niego nazwisk wspólników. Za to chętnie mówi o przebiegu napadu. Przesłuchania stają się rutyną. W każdy czwartek o 3 po południu jest przewożony z aresztu do Pałacu Sprawiedliwości i przesłuchiwany w gabinecie sędziego śledczego Richarda Bouzis. W przesłuchaniach uczestniczy też jego adwokat, Jacques Peyrat. 10 marca 1977 roku przesłuchanie zapowiada się jednak inaczej. Spaggiari uprzedził sędziego, że zamierza ujawnić nazwiska powiązanych z napadem wysoko postawionych prawicowych polityków i urzędników ratusza,

Tak samo nie udało się schwytać sprawców napadu na paryski Bank Helvet ani na paryski oddział Societe Generale. W tym przypadku nie ustalono nawet co skradziono, bo skrytki depozytowe należały do wpływowych ludzi, którzy nie chcieli się dzielić tym, co przechowywali w bankowym skarbcu. W 2009 roku znany brazylijski chirurg plastyczny Ivo Pitangou w wywiadzie dla tygodnika kobiecego Madame Figaro przyznał, że przeprowadził operację łagodząc rysy twarzy pewnego Francuza. Dopiero po latach widząc jego zdjęcie w gazecie zorientował się, że w swojej klinice w Rio de Janeiro zoperował Alberta Spaggiari. W 2010 roku marsylski przestępca Jacques Cassandry opublikował pod pseudonimem Amigo książkę Prawda o napadzie w Nicei.