Albert Spaggiari

Śledczy dowiadują się, że lecąc do Japonii miał wyjątkowo ciężkie walizki. Pada podejrzenie, że wywiózł w nich część skradzionego złota. Tego jednak nie da się udowodnić. Tak samo jak wydobyć od niego nazwisk wspólników. Za to chętnie mówi o przebiegu napadu. Przesłuchania stają się rutyną. W każdy czwartek o 3 po południu jest przewożony z aresztu do Pałacu Sprawiedliwości i przesłuchiwany w gabinecie sędziego śledczego Richarda Bouzis. W przesłuchaniach uczestniczy też jego adwokat, Jacques Peyrat. 10 marca 1977 roku przesłuchanie zapowiada się jednak inaczej. Spaggiari uprzedził sędziego, że zamierza ujawnić nazwiska powiązanych z napadem wysoko postawionych prawicowych polityków i urzędników ratusza,

Sędzia liczy na to, bo przecież ktoś musiał przekazać plany kanalizacji banku i skarbca. To może być przełom w sprawie, a przy okazji skandal polityczny. Policjanci wprowadzają Spaggiari do gabinetu sędziego, zdejmują mu kajdanki i wychodzą, bo wyjaśnienia podejrzanego muszą pozostać poufne. Bozis siedzi za biurkiem tyłem do okna, a mecenas Peyard z boku. Spaggiari wręcza sędziemu plik szkiców planu napadu. Bozis próbuje je rozczytać, ale nie może zrozumieć o co w nich chodzi. Albert wstaje i obchodząc biurko mówi spokojnie, ja to zaraz wytłumaczę. Pochyla się nad blatem i dodaje, to na pamiątkę po mnie. Po czym odwraca się, otwiera okno i wyskakuje. Widząc to, Payard krzyczy, tylko nie to! Są na wysokim drugim piętrze.