Albert Spaggiari

Prawicowe poglądy mera nie są bynajmniej tajemnicą, jest wpływowym prawicowym politykiem i dobiera współpracowników ze swojego otoczenia. Obecność Spaggiari, który kręci się po ratuszu fotografując oficjalne uroczystości miejskie, też może nie być przypadkiem. Choć tego śledczym w przyszłości nie uda się udowodnić, mimo że wątek ten odegra ważną rolę w historii napadu na bank. Tym bardziej, że Spaggiari nie zrywa ze środowiskiem OAS. Członkowie organizacji wyszli już z ukrycia po tym, jak prezydent Charles de Gaulle ogłosił amnestię. Tak mija kilka lat aż do pamiętnego poniedziałku 19 lipca 1976 roku, gdy policja odkrywa rabunek w banku Société Générale. Tego dnia Spaggiari razem z żoną wyjeżdżają z Nicei.

Podczas premiery udziela wywiadu Bernardowi Piwotowi, prowadzącemu w drugim kanale państwowej telewizji program Literacki Apostrof. Kilka dni później w Paryżu piwot słyszy, jak ktoś woła go serdecznie po imieniu. Podchodzi do niego mężczyzna, zdejmuje okulary. To Albert Spaggiari, który w peruce z przyklejoną brodą najnormalniej w świecie spaceruje po aweniu McMahon. Policja jest bezsilna, a dziennikarze piszą, że Spaggiari na wolności jest i tak mniejszą kompromitacją niż w więzieniu. Kto wie, co jeszcze mogłoby się wydarzyć. Ale z czasem ciągła ucieczka staje się uciążliwa. Kończą się pieniądze. Roztaje się też z Audi i związuje z nową partnerką, Włoszką Emilią de Sacco. Zaczyna chorować. Lekarze diagnozują raka płuc i przerzuty do wątroby i gardła.

Tak samo nie udało się schwytać sprawców napadu na paryski Bank Helvet ani na paryski oddział Societe Generale. W tym przypadku nie ustalono nawet co skradziono, bo skrytki depozytowe należały do wpływowych ludzi, którzy nie chcieli się dzielić tym, co przechowywali w bankowym skarbcu. W 2009 roku znany brazylijski chirurg plastyczny Ivo Pitangou w wywiadzie dla tygodnika kobiecego Madame Figaro przyznał, że przeprowadził operację łagodząc rysy twarzy pewnego Francuza. Dopiero po latach widząc jego zdjęcie w gazecie zorientował się, że w swojej klinice w Rio de Janeiro zoperował Alberta Spaggiari. W 2010 roku marsylski przestępca Jacques Cassandry opublikował pod pseudonimem Amigo książkę Prawda o napadzie w Nicei.