Mów jak Michelle Obama

To prawda, ale wyobraź sobie, ona mówi słuchaj Andrzej, oglądałem konferencję z Kamalą. On mówi no i jak? Ciekawe co powiedziała. Nie kopiąc leżącego, przechodząc do Michelle Obamy. Co takiego zachwycającego w jej języku jest? Przede wszystkim to chciałam tylko wspomnieć o takiej jednej frazie, która jest chyba najsłynniejsza z jej udziałem, ponieważ nikt chyba nie zapomniał jej słów z konwencji wyborczej Hillary Clinton, kiedy odnosząc się do osoby Donalda Trumpa, ona powiedziała coś takiego When they go low, we go high. Czyli kiedy oni upadają bardzo nisko, my wznosimy się, i tutaj w nawiasie, na wyżyny. Trochę brzmi jak nasz przyjaciel Harry. No, troszeczkę tak.

Hand in hand. Back to back. Back to back. Dobra. Fair and square. OK. Fair and square. One zawsze występują razem. Po środku musi być and, czyli spójnik. I fair zawsze musi iść pierwsze. Nie ma czegoś takiego jak square and fair. Nie, nie. Idiom pozostaje nietknięty. Fair and square. I oczywiście on oznacza, że coś jest sprawiedliwe oraz że coś jest according to the rules. I to jest taki odrobinę playful idiom w biznesie, czyli tak można się nim fajnie pobawić. Natomiast Michelle Obama używała go bardzo często w kontekście wygranej Hillary Clinton w wyborach prezydenckich. I tak jakby mówiła, że jej wygrana będzie fair and square w odróżnieniu do Donalda Trumpa. I w wielu wywiadach powtarzała takie zdanie, które nawet ja sobie tutaj zanotowałam.

She's going to win the elections fair and square. Ale mówiła to o sobie, czy o niej tak mówiono? Nie, ona to mówiła o Hillary Clinton. A, w ten sposób, okej. Jasne, jasne. Tak, tak, tak. Tam na początku jest she. She is going to win the elections fair and square. Okej. No, byli tacy, którzy mówili, że to prawda wygrała, no ale liczbowo się nie zgadza. She is going to win the elections fair and square. Fair and square. Fair and square. I to też jest bardzo ciekawe, ponieważ ten idiom możemy używać na końcu zdania. Więc on może sobie być na końcu zdania. Gramatycznie jest to jak najbardziej poprawne. Super. To już zbliżamy się do niemieckiego swoją drogą, nie? Gdzie ten czasownik zawsze ląduje na końcu. Indique. Nie widzę, że koleżanka podłapała. Bardzo dziękujemy. No nie da się, nie.