Kiedy odpuścić sobie poprawność językową?

My przyjechaliśmy w gości, Więc chodzimy trochę... To oczywiście wcale nie oznacza, że ktoś w Azji może nie mówić doskonałym językiem angielskim z akcentem super brytyjskim, bo tak też się zdarza. Natomiast chodzi o to, żeby też nie być odebranym jako ten wywyższony Europejczyk, który właśnie przyjeżdża i próbuje nas zaskoczyć swoją pronunciation. Tak, wyniosły Europejczyk, dokładnie tak. Myślę też, że warto pamiętać o tym, że kiedy rozmawiamy z na przykład Wietnamczykiem, oczywiście dostosowujemy swój angielski do jego angielskiego. Czyli tak jak rozmawialiśmy o tym przy Smalltalku, wyczuwamy w pierwszych chwilach, na jakim poziomie Nasz odbiorca się komunikuje, jeżeli chodzi właśnie o akcent, o słownictwo i jeżeli wyczuwamy, że tam jest radość z używania języka angielskiego i rzeczywiście ten nasz odbiorca stara się używać elokwentnego słownictwa czy jakichś konstrukcji gramatycznych, to jak najbardziej możemy się do tego dołączyć.

To prawda, ale polecamy swoją drogą ten odcinek o Smalltalku, bo on też miał duże wasze wzięcie. Gdybyście chcieli w czasie świąt, po świętach odświeżyć sobie pamięć, to serdecznie polecamy, bo jesteśmy z takiego kraju, w którym Smalltalk właściwie nie istnieje, a dobrze, żeby był, bo pomaga otwierać drzwi w niektórych miejscach. Natomiast w tym kontekście, o którym mówisz, to co widać było wyraźnie w Azji, tam nie ma tak, że wszyscy znają ten język angielski, mimo że pracują w turystyce, czyli teoretycznie powinni. Są to niektóre osoby i też widać, jak pojawia się taki popłoch, kiedy do osoby, która wydaje się, że nie wiem, kilka słów po angielsku zna, powiesz coś, ona pokornie przeprasza i wzywa koleżankę, która zna angielski. I ten angielski też nie jest, Bóg wie jaki przynajmniej nie był teraz, kiedy spotykałem swoich partnerów, ale to jest zupełnie co innego. I ten szacunek, jaki oni mają w sumie do obcego języka i to, że umieją dzięki temu się porozumieć, zapytać o coś, uśmiechnąć tego gościa, jest dla nich super wygraną.